Artykuł poglądowyFarmakogenomika leków przeciwdepresyjnych - Hauser, Joanna (Neuropsychiatria i Neuropsychologia/Neuropsychiatry and Neuropsychology, 2006)
Czynniki genetyczne mają istotne znaczenie w zróżnicowanym osobniczo efekcie działania leków oraz związane są z ryzykiem wystąpienia objawów niepożądanych. Celem badań farmakogenetycznych jest ocena wpływu czynników genetycznych na przebieg terapii i występowanie objawów ubocznych. Badania farmakogenetyczne dotyczą analizy genów kandydujących, które związane są z farmakokinetycznym i farmakodynamicznym mechanizmem działania leków. Przedmiotem badań farmakogenetycznych leków przeciwdepresyjnych jest najczęściej analiza polimorfizmów genów związanych z neuroprzekaźnictwem serotoninergicznym i noradrenergicznym. Wyniki wielu badań asocjacyjnych wskazują na związek polimorfizmu genu kodującego transporter serotoniny z efektem leczenia selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny. Badania farmakogenomiczne dotyczą badania całego genomu, tj. badania polimorfizmu genów, badania ekspresji genów oraz badania proteomu w odniesieniu do efektu terapeutycznego leku. Zakłada się, że w przyszłości wyniki badań farmakogenomicznych pozwolą na predykcję dotyczącą skuteczności leku i ryzyka wystąpienia objawów niepożądanych.