TorakochirurgiaUrazy dużych naczyń i serca w następstwie tępych lub przenikających obrażeń klatki piersiowej - Dobosz, Jolanta; Gawrychowski, Jacek; Loska, Piotr; Czyżewski, Damian (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2006)
Wstęp: Urazy dużych naczyń i serca powodują istotne zagrożenie życia i są poważnym problemem leczniczym. Obrażenia te występują znacznie częściej w następstwie urazów przenikających niż po tępych urazach bezpośrednich lub pośrednich klatki piersiowej. Cel: Celem pracy jest przedstawienie własnych doświadczeń w chirurgicznym leczeniu 15 chorych z powodu urazu tętnic, żył lub serca w następstwie urazu klatki piersiowej. Materiał i metody: 15 chorych w wieku od 18 do 49 lat poddano doraźnemu leczeniu operacyjnemu. U trzech doszło do całkowitego przerwania ciągłości tętnicy podobojczykowej lewej, u jednego chorego do całkowitego przecięcia lewej tętnicy podobojczykowej i tętnicy międzyżebrowej IV lewej, u jednego do rozerwania prawej tętnicy podobojczykowej i u jednego do rany ciętej łuku aorty między pniem ramienno-głowowym a tętnicą szyjną wspólną lewą. W trzech przypadkach odtworzono ciągłość tętnicy podobojczykowej zeszywając je sposobem koniec do końca, u jednego chorego wszyto wstawkę z żyły odpiszczelowej i u jednego chorego wstawkę z protezy naczyniowej Gore-Tex. Ranę kłutą aorty, o długości 1 cm, zaopatrzono szwami pojedynczymi wzmocnionymi łatkami powięziowymi. Jednego chorego operowano z powodu całkowitego przecięcia prawej tętnicy piersiowej wewnętrznej, drugiego z powodu tętnicy piersiowej wewnętrznej i rany ciętej przedsionka prawego. U tych chorych podwiązano tętnicę piersiową wewnętrzną, zeszyto przedsionek serca i uszkodzone płuco. Trzech chorych operowano z powodu urazu żyły głównej górnej, w tym dwóch z raną ciętą ściany przedniej i tylnej, a u jednego z powodu rany postrzałowej (śrut) z następową tamponadą serca. Ściany uszkodzonych żył głównych zeszyto szwami ciągłymi. Pozostałych czterech chorych operowano z powodu rany kłutej lewej komory serca u dwóch, u trzeciego rany kłutej uszka przedsionka lewego oraz uszkodzenia lewej tętnicy płucnej w szczelinie międzypłatkowej, u czwartego rozerwanej tętnicy płucnej górnej lewej w następstwie tępego urazu klatki piersiowej. Wyniki: Przeżyło 14 chorych, zmarł jeden z urazem tętnicy płucnej, reanimowany w trakcie znieczulenia. Wniosek: Właściwe i szybkie działanie, zwłaszcza u chorych z urazami wielonarządowymi, może w istotny sposób wpłynąć na zmniejszenie śmiertelności w następstwie urazów dużych naczyń.