Brachyterapia PDR (pulsacyjna) w leczeniu raka piersi - Skowronek, Janusz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Leczenie oszczędzające raka piersi w skojarzeniu z uzupełniającą radioterapią jest coraz powszechniej stosowaną metodą leczenia wczesnego niezaawansowanego raka piersi. W większości przypadków leczenie polega na napromienieniu całej piersi wiązkami zewnętrznymi do dawki 45–50 Gy. Brachyterapia (BT) może być stosowana wtedy jako dopromienienie loży guza (tzw. boost), a jedną ze stosowanych metod BT jest brachyterapia pulsacyjna (PDR – BT). W ostatnich 10 latach rola BT w leczeniu raka piersi ulega zmianie. W niezaawansowanym raku piersi wykazano, że bardzo duży odsetek wznów miejscowych powstaje w bezpośrednim sąsiedztwie pierwotnej lokalizacji guza. Z tego powodu coraz częściej rezygnuje się z napromieniania całej piersi na rzecz samodzielnej brachyterapii części piersi, w której umiejscowiony był guz. Jednym z efektów tego jest skrócenie całkowitego czasu leczenia do 4–5 dni. Inne mniej rozpowszechnione wskazania do PDR – BT raka piersi to leczenie zaawansowanego pierwotnie nieoperacyjnego raka piersi oraz leczenie paliatywne. Pierwsze opublikowane wyniki leczenia metodą PDR – BT są obiecujące. Niezbędne są jednak dalsze badania z dłuższym okresem obserwacji chorych w celu potwierdzenia pierwszych obserwacji. W pracy przedstawiono metodę PDR – BT, wskazania do leczenia raka piersi, techniki aplikacji źródeł promieniotwórczych w leczeniu raka piersi oraz opublikowane wyniki leczenia tą metodą.