Hormonoterapia uzupełniająca raka piersi - Niwińska, Anna; Litwiniuk, Maria (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Leczenie hormonalne jest integralną częścią leczenia uzupełniającego chorych na raka piersi z ekspresją receptora estrogenowego, niezależnie od wieku i stanu menopauzalnego. Tamoksyfen może być stosowany u chorych premenopauzalnych i postmenopauzalnych. Przed menopauzą stosuje się go samodzielnie, w skojarzeniu z ablacją lub supresją jajników, bądź po zakończeniu chemioterapii. Ablacja lub supresja jajników bez chemioterapii znacząco poprawia przeżycie u chorych przed 50. rokiem życia. Stosowana łącznie z tamoksyfenem wykazuje porównywalny efekt do chemioterapii (CMF). Nie przynosi natomiast znaczących korzyści, jeśli zostaje zastosowana po chemioterapii. Inhibitory aromatazy stanowią obecnie ważną część leczenia uzupełniającego kobiet po menopauzie. Mogą być zastosowane jako pierwsze leczenie albo sekwencyjnie z tamoksyfenem (sekwencja wczesna lub późna). Nie jest znany optymalny czas leczenia, sekwencja ani późna toksyczność. Inhibitory aromatazy nie powinny być stosowane przed menopauzą, z wyjątkiem uczestnictwa w badaniach klinicznych.