Olbrzymi guz przestrzeni zaotrzewnowej o charakterze leiomyosarcoma – opis przypadku - Snarska, Jadwiga; Hady, Hady; Kamiński, Fabian; Szajda, Sławomir Dariusz; Werel, Dorota; Zimnoch, Lech; Siemiątkowski, Andrzej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Mięsaki gładkokomórkowe (leiomyosarcoma) przestrzeni zaotrzewnowej to rzadko występujące nowotwory złośliwe. Powstają one z komórek mięśni gładkich. Mogą występować poza przestrzenią pozaotrzewnową w macicy, żołądku i jelitach, ścianie naczyń krwionośnych i skórze. Wzrost tego rodzaju guzów jest powolny, brak jest charakterystycznych objawów klinicznych. To powoduje, że guzy te rozpoznawane są późno, gdy osiągną już duże rozmiary. Najczęściej w literaturze pisze się o ich występowaniu w 5. i 6. dekadzie życia. Brak jest markerów biochemicznych, mogących sugerować rozwój mięsaka gładkokomórkowego. Podstawowym badaniem diagnostycznym jest ultrasonografia i tomografia komputerowa jamy brzusznej. Zasadnicze leczenie mięsaków gładkokomórkowych przestrzeni zaotrzewnowej to leczenie chirurgiczne, polegające na całkowitym wycięciu guza. Duże rozmiary guza mogą utrudniać wykonanie zabiegu radykalnego. W przypadku prezentowanym przez nasz zespół mimo dużej masy i rozmiarów udało się guz (300x200 mm) o charakterze leiomyosarcoma przestrzeni zaotrzewnowej usunąć w całości. Dane literaturowe wskazują, że najistotniejszym czynnikiem rokowniczym w przypadku chorych z mięsakami gładkokomórkowymi jest całkowite wycięcie guza. Nieudowodniony jest efekt leczenia radio- i chemioterapią. Innym niekorzystnym czynnikiem rokowniczym w przebiegu mięsaków jest wiek poniżej 50. roku życia. Prezentowana w pracy chora ma 31 lat, co wiąże się z pogorszeniem rokowania. Wielkość guza w ocenie jednych autorów nie ma znaczenia, w opinii innych ma znaczenie istotne dla wystąpienia szybkiego nawrotu choroby. Ze względu na rzadkość występowania tak dużych rozmiarów guza o charakterze mięsaka gładkokomórkowego, zlokalizowanego w przestrzeni zaotrzewnowej, wiek pacjentki i bezobjawowy przebieg choroby postanowiono zaprezentować powyższy przypadek.