Analiza czynników ryzyka neoplazji endometrium jako sposób uzupełnienia wskazań do diagnostycznego łyżeczkowania u kobiet po menopauzie z krwawieniem z jamy macicy - Znojek, Wojciech; Wilczyński, Jacek R.; Hille, Grzegorz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2007)
Powtarzające się epizody krwawienia po menopauzie wiążą się z wielokrotną hospitalizacją i dylematem diagnostycznym, czy za każdym razem wykonać łyżeczkowanie jamy macicy. Dodatkowe znaczenie w podjęciu takiej decyzji może mieć uwzględnienie czynników ryzyka z wywiadu i badania przedmiotowego pacjentki. Cel badania: Celem badania była próba odpowiedzi na pytanie, czy analiza określonych czynników ryzyka neoplazji błony śluzowej trzonu macicy w grupie kobiet krwawiących po menopauzie uzupełnia wskazania do wyłyżeczkowania jamy macicy jako metody diagnostycznej. Materiał i metody: Badaniem objęto 154 kobiety hospitalizowane z powodu krwawienia po menopauzie w Oddziale Ginekologicznym 5. WSKP w Krakowie w latach 2000–2004, poddane wyłyżeczkowaniu jamy macicy. Dane z wywiadu i badania przedmiotowego zawarte w dokumentacji medycznej oraz wyniki badania histopatologicznego wyskrobin z jamy macicy poddano retrospektywnej analizie statystycznej opartej na korelacji liniowej Pearsona, równaniach regresji liniowej, obliczeniu ilorazu szans OR oraz punktów odcięcia krzywych ROC dla cech mierzalnych, a także metodzie regresji logistycznej. Wyniki: Największe znaczenie dla ryzyka wystąpienia neoplazji endometrium w grupie kobiet po menopauzie ma łączne występowanie: masy ciała ≥70 kg (OR=3,9), nadciśnienia tętniczego w wywiadzie (OR=2,0), rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi ≥85 mmHg (OR=3,2), menopauzy w wieku 52 lat lub później (OR=2,6), wieku ≥60 lat (OR=2,3) oraz braku stosowania hormonoterapii (OR=2,0). Szansa wystąpienia neoplazji endometrium ogółem dla wszystkich czynników ryzyka w modelu wynosiła OR=5,34 (p<0,0005). Wnioski: Analiza ryzyka wskazuje pacjentki, u których szansa na rozwój patologii endometrium jest najwyższa i wpływa przez to na zwiększenie trafności rozpoznań oraz umożliwia poprawną kwalifikację pacjentek do diagnostyki inwazyjnej.