Przewlekła torbiel chłonna po operacji raka piersi – postępowanie - Morawiec, Zbigniew; Stańczyk, Maciej; Howaniec, Józef; Pawlak, Mariusz; Kołacińska, Agnieszka; Rajchert, Łukasz; Tazbir, Marek; Galicki, Michał (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2007)
Torbiel chłonna, polegająca na gromadzeniu się płynu w loży pooperacyjnej jest najczęściej występującym powikłaniem towarzyszącym chirurgii piersi; jej kliniczna manifestacja dotyczy ponad połowy przypadków operowanych chorych. Patofizjologia występowania torbieli chłonnej nie jest w pełni wyjaśniona. Wiadomo jednak, że proces ma tendencję do samoograniczenia, a skutecznym jego leczeniem są drenaż i punkcje torbieli. Proces ten bardzo rzadko przechodzi w postać przewlekłą. Na przykładzie 70-letniej chorej po przebytym zabiegu amputacji piersi lewej sposobem Maddena z powodu raka piersi, u której stwierdzono obecność przewlekłej przetrwałej torbieli chłonnej autorzy przeanalizowali piśmiennictwo w celu wyjaśnienia etiologii procesu i możliwości zapobiegania. Pacjentka, lat 70, 29 mies. po zabiegu operacyjnym zgłosiła się do poradni onkologicznej z powodu nawracającej torbieli chłonnej w okolicy rany pooperacyjnej, wymagającej comiesięcznych zabiegów punkcji. W badaniu ultrasonograficznym stwierdzono przestrzeń płynową ciągnącą się na przestrzeni 12 cm od dołu pachowego lewego do linii środkowo-obojczykowej pod blizną pooperacyjną. Chora nie wyrażała zgody na leczenie operacyjne, a punkcje torbieli i podawanie środków obliterujących nie przyniosły efektu leczniczego. U podstaw powstania przewlekłej torbieli leży wiele czynników, których współistnienie może spowodować przejście procesu w postać przewlekłą. Do czynników sprzyjających należy zaliczyć przede wszystkim powstanie martwej przestrzeni, która stopniowo wypełnia się płynem. Autorzy uważają, że ważną rolę w powstaniu przewlekłej torbieli chłonnej pełnią też hiperlipidemia i towarzysząca infekcja w przebiegu pooperacyjnym.