Ocena poziomu stężeń bFGF i TGF-beta 1 w surowicy krwi chorych na łysienie plackowate oraz rola tych czynników w angiogenezie - Chodorowska, Grażyna; Dąbrowska-Członka, Małgorzata; Bartosińska, Joanna; Wawrzycki, Bartłomiej; Jazienicka, Iwona (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2007)
Łysienie plackowate (AA) jest chorobą zapalną, dotyczącą mieszków włosowych, nieprowadzącą do powstawania blizn. Patogeneza AA, w której cykl włosa jest nieprawidłowy z przedwczesnym przejściem w fazę katagenu, pozostaje niejasna. Angiogeneza polega na tworzeniu nowych naczyń z wcześniej istniejących kapilar. W dojrzałej skórze proces ten fizjologiczne zachodzi wokół anagenowych mieszków włosowych. Mieszki te wykazują dodatkowe działanie angiogenetyczne. W związku z tym zahamowanie angiogenezy może prowadzić do opóźnionego rozwoju mieszka włosowego oraz zapoczątkowania fazy katagenu, co ostatecznie prowadzi do wypadnięcia włosa. Celem niniejszej pracy była ocena poziomu stężeń bFGF i TGF-beta 1 w surowicy chorych na łysienie plackowate.Choć nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic w poziomach bFGF i TGF-beta 1 między grupą osób chorych na AA a grupą kontrolną, należy kontynuować badania nad rolą angiogenezy w patomechanizmie łysienia plackowatego w celu opracowania nowych metod terapeutycznych w AA.