Artykuł oryginalnyCzynniki determinujące przepływ w mikrokrążeniu u chorych z zawałem serca leczonych przezskórną interwencją wieńcową - Gąsior, Mariusz; Pres, Damian; Gierlotka, Marek; Lech, Piotr; Lekston, Andrzej; Hawranek, Michał; Słonka, Grzegorz; Tajstra, Mateusz; Dyrbuś, Krzysztof; Stasik-Pres, Gabriela; Kalarus, Zbigniew; Poloński, Lech (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2007)
Wstęp: Zaburzony przepływ mięśniowy związany jest z wyższą śmiertelnością wewnątrzszpitalną i odległą. Występowanie zjawiska no-reflow również pogarsza rokowanie chorych z zawałem serca (ang. myocardial infarction – MI). Dlatego też celem pracy było wyodrębnienie czynników determinujących zaburzony przepływ na poziomie mikrokrążenia oraz pogorszenie przepływu lub zjawisko no-reflow w grupie chorych z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) leczonych przezskórną interwencją wieńcową (ang. percutaneous coronary intervention – PCI). Metody: Do analizy włączono kolejnych chorych ze STEMI leczonych za pomocą PCI (metodą bezpośredniej implantacji stentów lub po uprzedniej predylatacji balonowej). Z analizy wyłączono chorych z obrzękiem płuc i wstrząsem kardiogennym. Wyniki: Analizie poddano 217 z 300 kolejnych chorych z MI. U 110 chorych wykonano angioplastykę metodą bezpośredniego stentowania, a 107 chorym implantowano stenty po uprzedniej predylatacji balonowej. W analizie jednoczynnikowej najistotniejszym czynnikiem determinującym występowanie przepływu TMPG 0–1 było wykonanie angioplastyki w tętnicy przedniej zstępującej (OR=2,15, 95% CI 1,03–4,51) oraz zawał ściany przedniej (OR=2,12, 95% CI 1,01–4,43). Ponadto dłuższy czas od początku bólu do rozpoczęcia zabiegu o 1 godzinę i starszy wiek chorych o 1 rok zwiększały ryzyko występowania TMPG 0–1 odpowiednio o 1,49 i 1,06. W analizie wieloczynnikowej niezależnym parametrem determinującym przepływ TMPG 0–1 był wiek chorych (na każdy 1 rok OR=1,04, 95% CI 1,00–1,08). Na podstawie analizy jednoczynnikowej stwierdzono, że obecność cukrzycy związana była z około 6-krotnie większym ryzykiem wystąpienia pogorszenia przepływu lub no-reflow (OR=6,10, 95% CI 2,22–16,80). Na każdy 1 mm długości zmiany oraz długości implantowanego stentu ryzyko to wynosiło odpowiednio 1,20 i 1,09. Ponadto czynnikami zwiększającymi ryzyko były: wiek chorych (na każdy 1 rok OR=1,07, 95% CI 1,02–1,12) i procent zwężenia po PCI w segmencie zawałowym (na każdy 1% OR=1,04, 95% CI 1,01–1,08). W analizie wieloczynnikowej wykazano, że niezależnymi czynnikami wystąpienia pogorszenia przepływu lub no-reflow były: cukrzyca (OR=8,09, 95% CI 2,3–28,3), długość zmiany (na każdy 1 mm OR=1,26, 95% CI 1,08–1,49) oraz wiek chorych (na każdy 1 rok OR=1,06, 95% CI 1,00–1,13). Zastosowanie bezpośredniej implantacji stentów nie miało wpływu na ryzyko występowania przepływu TMPG 0–1 i pogorszenia przepływu lub no-reflow. Wnioski: W grupie chorych z MI leczonych PCI można wyodrębnić czynniki determinujące przepływ na poziomie mikrokrążenia i występowanie zjawiska no-reflow.