Analogi insulin ludzkich w zaburzeniach gospodarki węglowodanowej – ich zastosowanie kliniczne i działania niepożądane - Burak-Czapiuk, Barbara; Zarzycki, Wiesław J. (Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review, 2007)
Odkrycie insuliny w XX w. stało się przełomowym wydarzeniem w dziejach ludzkości i pozwoliło na uratowanie życia wielu pacjentom do tej pory skazanym na śmierć. Ciągły rozwój technik oczyszczania, stworzenie rekombinowanej ludzkiej insuliny, udoskonalenie metod podawania insuliny i modyfikacje jej cząsteczki doprowadziły do stworzenia analogów insuliny jeszcze lepiej naśladujących jej podstawowe i poposiłkowe wydzielanie, pozwalając przy tym na lepszą kontrolę glikemii oraz większą swobodę w jej dawkowaniu, przy jednoczesnym uniknięciu zwiększonego ryzyka hipoglikemii. Analogi insulin są dobrze tolerowane przez pacjentów wymagających leczenia insuliną, w tym dzieci oraz kobiety w ciąży. Dotychczas opisywano pojedyncze przypadki alergii czy też lipoatrofii jako reakcje niepożądane na analogi insuliny.