Artykuł oryginalnyMiejscowe stosowanie takrolimusu jako alternatywna terapia łojotokowego zapalenia skóry – badanie pilotażowe - Kamińska-Winciorek, Grażyna; Brzezińska-Wcisło, Ligia (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2007)
Takrolimus należy do grupy makrolidów o właściwościach przeciwzapalnych. Mechanizm jego działania w porównaniu z glikokortykoidami jest wysoce selektywny i bezpieczny. Miejscowa skuteczność tego leku skłoniła autorów niniejszej pracy do podjęcia próby wykorzystania go w terapii wybranych schorzeń dermatologicznych, charakteryzujących się obecnością procesów zapalnych, m.in. łojotokowego zapalenia skóry. Ze względu na niewielką liczbę doniesień klinicznych dotyczących zastosowania takrolimusu (w postaci maści 0,1-procentowej) autorzy pracy postanowili ocenić efekty terapii łojotokowego zapalenia skóry z zastosowaniem tego preparatu. Takrolimus podawano 4 chorym z łojotokowym zapaleniem skóry, 2 razy dziennie, maksymalnie przez miesiąc lub krócej – w zależności od poprawy klinicznej. U wszystkich pacjentów uzyskano całkowite ustąpienie ognisk chorobowych. Wśród objawów niepożądanych najczęściej stwierdzano świąd i pieczenie w miejscu aplikacji preparatu. Takrolimus może stanowić nową opcję terapeutyczną łojotokowego zapalenia skóry.