Artykuł oryginalnyDziesięć lat doświadczeń z przeznaczyniowym zamykaniem ubytków międzyprzedsionkowych typu drugiego - Demkow, Marcin; Rużyłło, Witold; Konka, Marek; Kępka, Cezary; Wolski, Piotr; Banaś, Sławomir; Sitkowska-Rysiak, Ewa; Kowalski, Mirosław; Różański, Jacek; Hoffman, Piotr (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2007)
Cel: W pracy przedstawiono 10-letnie doświadczenia z przeznaczyniowym zamykaniem ubytków międzyprzedsionkowych typu drugiego (ASD II) za pomocą okludera Amplatza. Metodyka: W okresie od 17 listopada 1997 do końca października 2007 roku u 486 chorych w wieku 3,2–77 lat (średnio 42 lata), 23,6% – mężczyźni, wykonano w znieczuleniu ogólnym badanie echokardiograficzne przezprzełykowe (TEE) oraz cewnikowanie serca przed planowanym zabiegiem przezżylnego zamknięcia ASD II za pomocą okludera Amplatza. Dwudziestu siedmiu (5,6%) chorych miało mniej niż 18 lat. U 18 (3,7%) chorych z całej grupy nie przystąpiono do zabiegu z powodu niesprzyjającej anatomii. U 468 chorych podjęto próbę zamknięcia przecieku. Wyniki: U 18 (3,8%) z 468 chorych nie udało się skutecznie i prawidłowo wszczepić okludera, w tym u 3 (0,6%) chorych doszło do embolizacji implantu. Okludery wszczepiono więc skutecznie u 450 chorych (skuteczność 96,2%). U 190 chorych (42%) stwierdzono ubytek centralny, 260 (58%) miało ubytek przednio-górny z częściowym (≤5 mm) lub całkowitym brakiem rąbka aortalnego. U 24 chorych stwierdzono ubytki mnogie, a 81 miało cienką, tętniakowatą przegrodę mędzyprzedsionkową. W badaniu TEE największy wymiar ubytków wynosił 4–36 mm (18±5,2), a wymiar „rozciągniętego” balonem ubytku 6–36 mm (21±8). Użyto okluderów 6–40 mm (24±7,1), u 60% chorych wszczepiono zapinkę 20 mm lub większą. U 3 kobiet (0,6%) doszło do tamponady serca wymagającej torakotomii. Chorzy mieli wizyty kontrolne po miesiącu (wszyscy), po 6 miesiącach (400/450 chorych) oraz po 12 miesiącach (300/450 chorych). Obserwacją dłuższą niż 5 lat objęto 195 chorych. Skuteczne zamknięcie przecieku uzyskano u wszystkich chorych po implantacji. U 22 (13,5%) chorych spośród pierwszych 163, u których po zabiegu stosowano tylko kwas acetylosalicylowy (ASA), obserwowano przejściowe epizody neurologiczne (zaburzenia widzenia lub bóle głowy), które pojawiały się w ciągu pierwszych 6 miesięcy po zabiegu. Po modyfikacji leczenia powikłań tych nie obserwowano. Wnioski: Przeznaczyniowe zamknięcie ASD II za pomocą zapinki Amplatza jest bezpieczne i bardzo skuteczne w obserwacjach trwających do 10 lat. Skuteczne zamknięcie przecieku uzyskuje się u wszystkich chorych po implantacji. Duże powikłania – okołozabiegowa embolizacja implantu czy objawowe uszkodzenie ściany serca – zdarzają się rzadko (odpowiednio 0,6% i 0,6%). Należy podkreślić szczególną rolę echokardiografii w prawidłowym doborze wielkości okludera i monitorowaniu zabiegu. Po zabiegu wskazane jest pełne leczenie przeciwpłytkowe (tienopirydyna + ASA) lub przeciwkrzepliwe (acenokumarol) przez 6 miesięcy.