Artykuł oryginalnyAktywność wybranych proteaz lizosomalnych wielojądrzastych granulocytów obojętnochłonnych u chorych z rogowaceniem słonecznym poddanych terapii fotodynamicznej (ALA-PDT) - Lassota-Falczewska, Magdalena; Polak-Pacholczyk, Izabela; Kozłowska, Magdalena; Miękoś-Zydek, Beata; Bartkowiak, Rafał; Kaszuba, Andrzej (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2007)
Rogowacenie słoneczne jest najczęściej spotykanym stanem przednowotworowym skóry i dotyczy 50% populacji powyżej 40. roku życia. Do najbardziej skutecznych, bezinwazyjnych metod leczenia tej choroby należy terapia fotodynamiczna. Polega ona na silnym efekcie cytotoksycznym, prowadzącym do uszkodzenia organelli komórkowych, kwasów nukleinowych i struktur białkowych. Celem badań była ocena aktywności wybranych proteaz lizosomalnych (katepsyny G i katepsyn tiolowych w postaci wolnej i związanej) wielojądrzastych granulocytów obojętnochłonnych u chorych z rogowaceniem słonecznym, poddanych terapii fotodynamicznej z użyciem kwasu 5-g-aminolewulinowego (ALA-PDT). Badania przeprowadzono u 35 osób klinicznie zdrowych i 26 pacjentów z rogowaceniem słonecznym, stosując do oznaczania enzymów metodę kolorymetryczną. Wykonano je 2-krotnie, tj. przed leczeniem i po 2. cyklu leczenia metodą ALA-PDT. Wyniki poddano analizie statystycznej. W badaniach wykonanych przed rozpoczęciem leczenia stwierdzono wyższą aktywność badanych proteaz u osób z rogowaceniem słonecznym w porównaniu z aktywnością tych enzymów u osób zdrowych. Po zastosowaniu metody ALA-PDT odnotowano zmniejszenie aktywności badanych enzymów w porównaniu z aktywnością przed leczeniem, jednakże aktywność ta nadal była wyższa niż w grupie osób zdrowych. Aktywność enzymów lizosomalnych wielojądrzastych granulocytów obojętnochłonnych, a szczególnie katepsyny G, może stanowić wskaźnik oceny postępów leczenia stanów przednowotworowych skóry przy zastosowaniu metody fotodynamicznej.