Zastosowanie czynnika pobudzającego kolonie makrofagów (M-CSF) w prognozowaniu, diagnostyce i leczeniu nabłonkowego raka jajnika - Szczylik, Cezary; Wcisło, Gabriel; Bodnar, Lubomir; Miedzińska-Maciejewska, Magdalena (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Rak jajnika pozostaje najpoważniejszym problemem w onkologii ginekologicznej. Związane jest to ze zbyt późnym wykrywaniem nowotworu z powodu ubogiej symptomatologii we wczesnych stadiach choroby. Dlatego nadal istnieje wielka potrzeba poszukiwania nowych parametrów, pozwalających na rozpoznawanie raka jajnika we wczesnym okresie oraz monitorowanie przebiegu tej choroby. Wśród tych czynników znalazł się czynnik wzrostu kolonii makrofagów (M-CSF lub CSF-1, pierwszy poznany czynnik wzrostu kolonii hematopoetycznych). W prezentowanych badaniach klinicznych M-CSF (czynnik wzrostu kolonii makrofagów) charakteryzuje się czułością w granicach 61–80 proc. w wykrywaniu raka jajnika. Ocena 3 markerów w surowicy badanych kobiet, takich jak: Ca125, OVX1 (mysie przeciwciało monoklonalne, wykrywające determinantę X Lewisa, obecną w cząsteczce mucyny) oraz M-CSF podczas diagnostyki, była bardziej czuła niż określenie stężenia wyłącznie Ca125. W codziennej praktyce bardzo użyteczne jest posługiwanie się czynnikami prognostycznymi i predykcyjnymi. W prezentowanych badaniach omówiono znaczenie prognostyczne podwyższonego stężenia M-CSF w surowicy i w płynie otrzewnowym, rolę nadekspresji M-CSF oraz swoistego receptora w guzach pierwotnych i przerzutowych w raku jajnika. Dodatkowo opisano próby klinicznego wykorzystania czynnika pobudzającego kolonie makrofagów w terapii raka jajnika. Początkowo stosowano M-CSF w leczeniu powikłań hematologicznych chemioterapii pod postacią gorączek neutropenicznych. M-CSF może mieć wielokierunkowe zastosowanie w wielu sytuacjach klinicznych u pacjentek z rakiem jajnika zarówno w diagnostyce, prognozowaniu oraz potencjalnie w leczeniu chemicznym.