Xeloda w leczeniu rozsianego raka jelita grubego – doniesienie wstępne - Załuski, Jerzy; Szoszkiewicz, Renata (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
W latach 2002–2003 w Wielkopolskim Centrum Onkologii 18 pacjentów z rozsianym rakiem jelita grubego poddanych było leczeniu preparatem Xeloda. Byli to chorzy w IV stopniu zaawansowania z przerzutami odległymi do płuc i/lub wątroby, w przedziale wiekowym 28–75 lat. W przypadku 12 pacjentów stwierdza się poprawę, przez co odsetek odpowiedzi wynosi 67 proc., przy czym u 7 z nich reakcja ta była bardzo wyraźna – zmniejszenie się poziomu markera CEA o więcej niż 50 proc. W przypadku 6 pacjentów stwierdzono progresję choroby (33 proc.). Większość działań niepożądanych miała nasilenie od łagodnych do umiarkowanych. Najczęstszym objawem toksycznym był zespół ręka-stopa. Nie występował znaczący spadek stężenia Hb oraz leukopenia. Jedynymi działaniami w stopniu III były: zespół ręka-stopa i biegunka, działania toksyczne w stopniu IV nie występowały. Tolerancja leczenia była dobra. Terapia jest wygodna dla pacjenta, ponieważ umożliwia leczenie w domu, a doustna forma leku jest bardziej przez nich akceptowana. Składa się to na poprawę jakości życia chorych, ich komfort psychiczny i fizyczny. Stosowanie leku doustnie w warunkach domowych pozwala na obniżenie kosztów opieki nad pacjentem w warunkach szpitalnych, zmniejszenie liczby dni spędzonych w szpitalu oraz zmniejszenie liczby hospitalizacji w celu leczenia działań niepożądanych (infekcji, neutropenii, zapaleń jamy ustnej). Przedstawione wyniki dotyczą pacjentów nadal leczonych preparatem Xeloda i należy się spodziewać, że w przypadku wielu chorych dotychczasowa regresja choroby może ulec zmianie.