Kardiochirurgia DorosłychChirurgiczna ablacja prądem o częstotliwości radiowej u pacjentów z utrwalonym migotaniem przedsionków. Wyniki krótko- i średnioterminowe wybranych parametrów echokardiograficznych i biochemicznych - Guzy, Michał; Krejca, Michał; Goliszek, Leszek; Durałek, Andrzej; Skarysz, Janusz; Bis, Jarosław; Bochenek, Andrzej (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2007)
Wstęp: Migotanie przedsionków (AF) często towarzyszy chorobie niedokrwiennej serca, nadciśnieniu tętniczemu i wadom zastawki mitralnej. Brak funkcji skurczowej przedsionka i nieregularny rytm komór wpływają na frakcję wyrzutową lewej komory (EF). Szacuje się, że AF obniża EF o ok. 20%. Co więcej, AF jest związane ze zwiększonym poziomem w osoczu peptydów natriuretycznych, takich jak przedsionkowy peptyd natriuretyczny (ANP). Uważa się, że przywrócenie rytmu zatokowego (SR) prowadzi do znaczącej poprawy EF lewej komory i normalizacji poziomów ANP. Cel badania: Ocena zmian parametrów echokardiograficznych oraz osoczowego poziomu ANP po chirurgicznej ablacji AF prądem o częstotliwości radiowej. Materiał i metody: Badaniem objęto 64 pacjentów (średni wiek 65,6±6,9) z wadą zastawki mitralnej i utrwalonym migotaniem przedsionków, trwającym dłużej niż 6 miesięcy. Chirurgiczna ablacja prądem o częstotliwości radiowej (RFA) była wykonywana jako procedura towarzysząca operacji zastawki mitralnej. Podczas wizyt kontrolnych wykonywano EKG i UKG dla oceny efektywności RFA. Poziom osoczowy ANP oznaczany był przed operacją oraz w 1. i 2. dobie po wykonanej ablacji. Wyniki: We wczesnym okresie pooperacyjnym rytm zatokowy został przywrócony u 40 (62,5%) pacjentów (grupa SR). U pozostałych w tym czasie utrzymywało się AF (grupa non-SR). Przedoperacyjnie osoczowy poziom ANP był w granicach normy w obydwu grupach. Pooperacyjnie średnie stężenie ANP obniżyło się w grupie SR, lecz nie zmieniło się w grupie non-SR. Co więcej, w 2. dobie średni poziom ANP w grupie non-SR był znacząco podwyższony. Po roku od operacji liczba pacjentów z SR zwiększyła się do 45 (70,3%). Kontrola echokardiograficzna wykazała w tym czasie statystycznie znamienny wzrost EF. Ponadto wymiary lewego przedsionka i jego powierzchnia uległy znaczącemu zmniejszeniu. Wnioski: Utrzymanie rytmu zatokowego w ciągu pierwszego roku po operacji prowadzi do znaczącego wzrostu EF lewej komory oraz zmniejszenia wymiaru lewego przedsionka. Przywrócenie rytmu zatokowego prowadzi do znaczącego obniżenia stężenia ANP we wczesnym okresie pooperacyjnym. Brak rytmu zatokowego w okresie pooperacyjnym może być związany ze wzrostem poziomu ANP.