Anestezjologia i Intensywna Terapia Porównanie ropiwakainy i bupiwakainy w łączonym znieczuleniu zewnątrzoponowym i ogólnym do operacji resekcji miąższu płucnego - Misiołek, Hanna; Werner, Małgorzata; Kucia, Hanna; Karpe, Jacek; Budziński, Dariusz (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2007)
Wstęp: Operacjom resekcji miąższu płucnego z dostępu przez torakotomię towarzyszy nasilona odpowiedź stresowa, związana głównie z bólem. Obecnie obowiązujący złoty standard znieczulenia w torakochirurgii, obejmujący połączenie znieczulenia zewnątrzoponowego ze znieczuleniem ogólnym, pozwala na znaczne złagodzenie negatywnych skutków stresu dzięki hamowaniu odpowiedzi współczulnej. Do analgezji zewnątrzoponowej stosowana jest bupiwakaina, coraz częściej zastępowana nowszym preparatem – ropiwakainą. Zaletą ropiwakainy jest zmniejszona w porównaniu z bupiwakainą kardio- i neurotoksyczność. Cel: Celem badania było porównanie wpływu 0,75-procentowej ropiwakainy oraz 0,5-procentowej bupiwakainy w połączeniu ze znieczuleniem ogólnym na wybrane parametry hemodynamiczne i wentylacyjne podczas operacji otwarcia klatki piersiowej z wentylacją jednego płuca. Materiał i metody: Do badania zakwalifikowano 63 chorych, u których zaplanowano wykonanie zabiegu resekcji płuca w znieczuleniu ogólnym i zewnątrzoponowym. W grupie I (n=32) zastosowano zewnątrzoponowo bupiwakainę, a w grupie II (n=31) – ropiwakainę. W trakcie zabiegu monitorowano parametry: częstość pracy serca, skurczowe, rozkurczowe, średnie ciśnienie tętnicze, saturację krwi tętniczej, końcowowydechowe stężenie CO2, diurezę godzinową. Wyniki: Z badań wykluczono 3 chorych, którzy nie spełnili kryteriów włączenia. W grupie I zanotowano znamienny spadek skurczowego ciśnienia tętniczego po zewnątrzoponowym podaniu indukcyjnej dawki bupiwakainy, a w trakcie znieczulenia obserwowano istotnie niższe wartości saturacji krwi tętniczej. W obu grupach po 30 min wentylacji jednym płucem zauważono wzrost stężenia CO2 w powietrzu wydechowym. Mimo porównywalnej ilości przetoczonych płynów infuzyjnych, wyższe wartości diurezy godzinowej występowały w grupie chorych znieczulanych ropiwakainą. Wnioski: Znieczulenie zewnątrzoponowe z zastosowaniem ropiwakainy w połączeniu ze znieczuleniem ogólnym zapewnia lepszą stabilność hemodynamiczną i parametry wentylacyjne w porównaniu z łączonym znieczuleniem z użyciem bupiwakainy podczas operacji otwarcia klatki piersiowej. Stanowi to o walorach ropiwakainy stosowanej zewnątrzoponowo w grupie chorych poddawanych operacjom z wentylacją jednego płuca.