Leczenie celowane w raku jajnika – na jakim etapie jesteśmy? - Kaczmarek-Borowska, Bożenna; Trelińska-Nowosad, Teresa; Karolewski, Kazimierz; Jóźwik, Piotr (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Podstawowe, tradycyjne metody leczenia przeciwnowotworowego, takie jak chemioterapia czy radioterapia, najczęściej są niewystarczające ze względu na osiągane wyniki, jak również objawy uboczne. Skutecznym lekiem przeciwnowotworowym powinien być lek, który rozpoznaje i wybiórczo atakuje komórki raka, nie wpływając znacząco na zdrowe tkanki. Leczenie takie, zwane celowanym, skierowane jest przeciwko receptorom naskórkowego czynnika wzrostu i naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu. Wyróżnia się przeciwciała monoklonalne, blokujące zewnątrzkomórkowe receptory lub ich ligandy, oraz inhibitory kinazy tyrozynowej, działające w obrębie wewnątrzkomórkowej domeny receptora. Dotychczas przeprowadzono niewiele badań klinicznych z randomizacją z zastosowaniem leczenia celowanego w raku jajnika. Do najczęściej badanych leków zalicza się bewacizumab, trastuzumab, gefitinib, erlotinib i cetuksimab. Liczne badane leki wykazują pewną aktywność u chorych na raka jajnika, choć częściej obserwuje się przedłużone okresy stabilizacji choroby niż odpowiedzi na leczenie. Badania wczesnej fazy u chorych na raka jajnika wykazały, że zastosowanie kombinacji chemioterapii z preparatami terapii celowanej znajduje uzasadnienie, ale schematy leczenia zawierające nowe preparaty w połączeniu z najbardziej skutecznymi schematami chemioterapii powinny być sprawdzone w dużych badaniach z randomizacją.