Artykuł oryginalnySurowicze stężenie IL2sα u chorych na wybrane dermatozy zapalne - Żmudzińska, Maria; Czarnecka-Operacz, Magdalena; Silny, Wojciech; Leśniewska, Kinga; Kramer, Lucyna (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2008)
Zmiany skórne, do rozwoju których dochodzi w przebiegu przewlekłej niewydolności żylnej (PNŻ), wynikają prawdopodobnie z aktywacji procesów zapalnych. W badaniach histopatologicznych wycinków skóry pobranej od pacjentów cierpiących z powodu PNŻ wykazano zarówno dominację limfocytów oraz makrofagów, jak i znaczący wzrost stosunku limfocytów T-pomocniczych (Th) do T-supresorowych. Rozwój reakcji alergicznej typu opóźnionego wiąże się z aktywacją limfocytów Th1 oraz obecnością cytokin o profilu Th1, w tym interleukiny 2 (IL-2). Odgrywa ona ważną rolę w różnicowaniu się limfocytów efektorowych oraz powstawaniu komórek swoiście uczulonych na antygen. Ponadto podwyższony poziom łańcucha a rozpuszczalnego receptora dla IL-2 (IL2sRa) w surowicy krwi uznaje się za czuły i swoisty wskaźnik aktywacji limfocytów T. Głównym celem pracy było oznaczenie oraz porównanie surowiczego stężenia IL2sR u chorych na atopowe zapalenie skóry (AZS), wyprysk kontaktowy, żylne owrzodzenia podudzi (ŻOP) oraz w grupie osób zdrowych. Łącznie populacja badana liczyła 140 pacjentów. W odniesieniu do IL2sR uzyskano różnice statycznie istotne między wynikami uzyskanymi w grupie chorych na ŻOP a w grupie leczonych na AZS, wyprysk kontaktowy oraz w populacji osób zdrowych. Wysoki poziom IL2sR w surowicy chorych na ŻOP dowodzi aktywacji limfocytów T oraz pośrednio nasilenia procesów zapalnych, a także możliwości odpowiedzi alergicznej typu komórkowego.