Hepatotoksyczność w przebiegu chemioterapii przeciwnowotworowej - Piątkowska, Magdalena; Pogorzała, Monika; Dębski, Robert; Styczyński, Jan (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2008)
Wstęp: Hepatotoksyczność to uszkodzenie wątroby związane z upośledzoną funkcją tego narządu, spowodowane ekspozycją na lek lub inny czynnik nieinfekcyjny. Jest to jedno z najczęstszych bezpośrednich powikłań chemioterapii. Cytostatyki najczęściej powodujące objawy niepożądane ze strony wątroby to metotreksat, merkaptopuryna, cytarabina, 5-fluorouracyl, L-asparaginaza, cyklofosfamid, busulfan, dakarbazyna, mitomycyna, tioguanina, mitramycyna, etopozyd, pochodne nitrozomocznika (karmustyna, lomustyna), cisplatyna, rzadziej natomiast aktynomycyna, adriamycyna, winkrystyna i winblastyna. Cel pracy: Ocena stopnia hepatotoksyczności u dzieci leczonych z powodu chorób nowotworowych. Materiał i metody: Badania przeprowadzono w grupie 237 pacjentów z chorobą nowotworową. Analizie poddano wyniki badań stężenia bilirubiny całkowitej, aktywności aminotransferazy alaninowej i aminotransferazy asparaginowej. Do oceny stopnia uszkodzenia wątroby stosowano skalę CTCAE (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events v3.0). Wyniki: Biochemiczne wykładniki hepatotoksyczności chemioterapii stwierdzono u 59,4% dzieci z chorobami nowotworowymi, przy czym u 24,9% była to toksyczność III/IV stopnia, uniemożliwiająca planową kontynuację terapii przeciwnowotworowej. Toksyczność wątrobowa III/IV stopnia występowała najczęściej u dzieci leczonych z powodu ostrej białaczki limfoblastycznej i nieziarniczych chłoniaków złośliwych. U pacjentów z chorobą Hodgkina, histiocytozą z komórek Langerhansa i przewlekłą białaczką szpikową hepatotoksyczność nie stanowiła istotnego problemu klinicznego. Wnioski: Hepatotoksyczność to częsty objaw niepożądany chemioterapii u dzieci, a podwyższona aktywność transaminazy alaninowej jest jej głównym wykładnikiem biochemicznym.