Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet w wieku okołomenopauzalnym - Sajdak, Stefan; Moszyński, Rafał (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2008)
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) w wieku okołomenopauzalnym może być przyczyną ciężkich konsekwencji klinicznych, takich jak zakrzepica żył głębokich czy zator tętnicy płucnej. Powikłania te we wczesnym stadium mogą przebiegać bezobjawowo, natomiast po klinicznym ujawnieniu się ich leczenie może być dużo trudniejsze, co w pełni uzasadnia działania profilaktyczne. Najskuteczniejszym i najtańszym sposobem przeciwdziałania niekorzystnym konsekwencjom klinicznym choroby zakrzepowo-zatorowej jest właściwe stosowanie odpowiedniej profilaktyki przeciwzakrzepowej. W wieku okołomenopauzalnym profilaktyka choroby zakrzepowo-zatorowej nabiera szczególnego znaczenia w świetle pojawiających się mnogich, często skumulowanych czynników ryzyka jej występowania. Dotyczy to m.in. wieku kobiet, otyłości, stosowania terapii hormonalnej, konieczności przeprowadzenia leczenia operacyjnego, unieruchomienia, a także wzrostu zapadalności w tym okresie na niektóre nowotwory złośliwe. Analizując problemy profilaktyki powikłań zakrzepowo-zatorowych, należy rozważyć skuteczność i bezpieczeństwo poszczególnych metod, ich koszt, a w profilaktyce farmakologicznej dawkę i okres stosowania leków. Aby zastosować skuteczną profilaktykę, trzeba dokładnie poznać czynniki ryzyka ŻChZZ w okresie okołomenopauzalnym. Artykuł zawiera omówienie najważniejszych czynników ryzyka i zasad stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej u kobiet w wieku okołomenopauzalnym.