Jakość życia kobiet z nadreaktywnością pęcherza moczowego - Borowski, Jacek; Radziszewski, Piotr; Borkowski, Andrzej (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2008)
Nadreaktywność pęcherza moczowego (ang. overactive bladder – OAB) jest częstym schorzeniem charakteryzującym się występowaniem częstomoczu, nokturii, parć naglących i/lub nietrzymania moczu o typie parć naglących. Przeanalizowano wyniki badań klinicznych z różnych światowych ośrodków zajmujących się problemem nadreaktywności pęcherza moczowego. Wyniki badań dowodzą, że problem nadreaktywności pęcherza moczowego dotyczy ok. 16% kobiet powyżej 40. roku życia. Objawy nadreaktywności pęcherza moczowego mają duży wpływ na jakość życia. Nasilenie objawów oraz czas trwania choroby powodują znaczne obniżenie komfortu życia, zmniejszają efektywność działania zarówno w pracy, jak i życiu prywatnym. Zaledwie ok. 20% chorych szuka pomocy medycznej. Jednocześnie oczekiwania leczonych pacjentek są realistyczne. Po wdrożonym leczeniu oczekują zmniejszenia nasilenia dolegliwości, tak aby umożliwiły im prowadzenie normalnego życia. Spośród dostępnych metod leczenia największą popularnością cieszą się ćwiczenia mięśni dna miednicy. Najbardziej dokuczliwym objawem towarzyszącym tej chorobie jest uczucie parcia oraz nokturia. Podsumowując, nadreaktywność pęcherza moczowego jest chorobą częstą, w wielu przypadkach trudną do diagnozowania, o szerokim przekroju czynników ją wywołujących, wymagającą dużej determinacji ze strony pacjenta oraz wiedzy ze strony lekarza, aby móc ją skutecznie leczyć.