Ocena przystosowania się chorych do życia ze stomią jelitową - Michalak, Sławomira; Cierzniakowska, Katarzyna; Banaszkiewicz, Zbigniew; Szewczyk, Maria T.; Jawień, Arkadiusz (Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne/Surgical and Vascular Nursing, 2008)
Wstęp: Wyłonienie stomii jelitowej może być trudnym do zaakceptowania przez samego chorego okaleczeniem, które często ma odzwierciedlenie w późniejszym jego funkcjonowaniu we wszystkich sferach życia. Zmienia się akceptacja włas-nego ciała, samoocena, bardzo często sytuacja życiowa. Cel pracy: Celem pracy była ocena przystosowania się chorych do życia ze stomią jelitową. Materiał i metody: Badania prowadzono w grupie 30 osób ze stomią hospitalizowanych w Klinice Chirurgii Ogólnej SPZOZ Wojewódzkiego Szpitala im. dr. J. Biziela w Bydgoszczy oraz wśród osób uczestniczących w spotkaniach Towarzystwa Pol-Ilko. Narzędziem badawczym były ankiety Skala akceptacji choroby (AIS), Skala satysfakcji z życia (SWLS), Inwentarz zachowań zdrowotnych (IZZ) oraz własny kwestionariusz stworzony na potrzeby niniejszej pracy. Wyniki: Większe problemy dotyczące pielęgnacji i zaopatrywania stomii mają osoby z ileostomią (χ 2 : 5,83; df=1; p=0,0157), kolostomia nie sprawia chorym tak poważnych trudności. W początkowym okresie wyłonienia stomii – do roku – osoby ze stomią częściej korzystały z pomocy innych osób podczas zmiany woreczka stomijnego (χ 2 : 4,75; df=1; p=0,0293). W późniejszym okresie czynności te najczęściej były wykonywane samodzielnie. Dwadzieścia sześć procent badanych zdecydowanie podkreśla, że ma kłopoty z przystosowaniem się do ograniczeń narzuconych przez chorobę. Na podstawie skali SWLS określono, że 30% ankietowanych osiągnęło wysoki stopień satysfakcji z życia, przeciętny – 40%, natomiast 30% – niski. Wnioski: 1. Rodzaj posiadanej stomii wpływa na samodzielność jej pielęgnowania. 2. W początkowym okresie życia ze stomią respondenci korzystali z pomocy innych osób podczas zmiany woreczka stomijnego, w późniejszym okresie czynności te wykonują samodzielnie. 3. Deklarowany stopień przystosowania się ankietowanych do choroby i życia ze stomią kształtuje się na poziomie średnim i stanowi większy problem dla kobiet. 4. Zdecydowana większość osób ze stomią określa stopień satysfakcji z własnego życia na poziomie przeciętnym i wysokim.