Miejscowe zastosowanie metotreksatu w leczeniu nawrotowych torbieli gruczołu piersiowego - Stanosz, Stanisław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2008)
Wstęp: W patogenezie rozwoju zmian włóknisto-torbielowatych główną rolę odgrywają zaburzenia w metabolizmie monoamin, hormonów i czynników wzrostowych. Cel pracy: Ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania metotreksatu, inhibitorów aromatazy aromatycznej i bromokryptyny w leczeniu nawrotowych torbieli gruczołu piersiowego. Materiał i metody: Badaniem objęto 45 kobiet, które podzielono na dwie grupy na podstawie wyników badania ultrasonograficznego i mammograficznego. Grupę I – kontrolną z prawidłowymi gruczołami piersiowymi stanowiło 20 kobiet, a grupę II – badaną – 25 kobiet z nawrotowymi torbielami gruczołów piersiowych. Pod kontrolą ultrasonograficzną opróżniano torbiel, a następnie podawano metotreksat w dawce jednorazowej 50 mg/dobę oraz doustnie aminoglutetymid i bromokryptynę. Wyniki: Badania morfologii krwi, czynności wątroby, nerek przeprowadzone fotometrycznie oraz stężenia hormonów płciowych, hydrokortyzonu ocenione immunoenzymatycznie nie wykazywały odchyleń od normy w porównaniu z wartościami wyjściowymi. Wnioski: 1. Zastosowanie miejscowe metotreksatu do światła nawrotowych, opróżnionych torbieli gruczołu piersiowego może być metodą z wyboru w leczeniu zachowawczym tego schorzenia. 2. Pojedyncza dawka metotreksatu 50 mg/dobę zastosowana raz w tygodniu miejscowo do światła torbieli gruczołu piersiowego nie powoduje objawów ubocznych. 3. Zastosowanie metotreksatu w leczeniu skojarzonym hiperprolaktynemii i hiperestrogenizmu w terapii nawrotowych torbieli gruczołu piersiowego wpływa korzystnie na efekty terapeutyczne.