WADY WRODZONEOcena wczesnych i odległych wyników leczenia metodą korekcji anatomicznej pacjentów z zespołem Taussig-Binga - Ostrowska, Katarzyna; Moll, Jadwiga; Sysa, Andrzej; Moll, Maciej; Moll, Jacek Jan (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2008)
Wstęp: Korekcja anatomiczna jest preferowaną metodą leczenia operacyjnego prostych i złożonych postaci przełożenia wielkich pni tętniczych. Celem pracy była ocena wczesnych i odległych wyników leczenia tą metodą pacjentów z zespołem Taussig-Binga. Materiał i metody: W okresie od marca 1993 do marca 2006 r. w Klinice Kardiochirurgii Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi zoperowano 41 pacjentów z zespołem Taussig-Binga, stosując metodę korekcji anatomicznej. W grupie tej było 31 chłopców (75,6%). U 23 pacjentów (56%) stwierdzono współistniejącą patologię łuku aorty (u 7 – CoA, 12 – CoA z hipoplazją łuku aorty, 3 – przerwanie łuku aorty); u 18 (48,6%) występowały nieprawidłowości odejścia i przebiegu naczyń wieńcowych. Ustawienie naczyń w 15 przypadkach (36,6%) określono jako bok do boku. Średni wiek w chwili operacji wynosił 18 dni (17,98±14,9). Ocena pooperacyjna obejmowała badanie przedmiotowe, ocenę EKG, badanie echokardiograficzne, w części przypadków – angiografię. Wyniki: W analizowanej grupie wystąpiło 6 zgonów wczesnych (14,6%) i 1 zgon późny. W okresie pooperacyjnym 3 pacjenci byli leczeni interwencyjnie (8 zabiegów: 5 – RVOTO, 3 – reCoA). U 5 pacjentów wykonano 6 reoperacji (3 – RVOTO, 1 – reCoA, 1 – LVOTO, 1 – AS). Zabiegi interwencyjne i operacyjne częściej wykonywano w grupie pacjentów ze współistniejącą patologią łuku aorty. W odległej ocenie pooperacyjnej większość pacjentów (94%) była wydolna krążeniowo, bez leków nasercowych. W badaniu echokardiograficznym u 28 pacjentów (82,5%) stwierdzono niedomykalność zastawki aortalnej (u 2 – umiarkowaną, u pozostałych – śladową lub łagodną). Wnioski: Korekcja anatomiczna jest obecnie standardową metodą leczenia pacjentów z zespołem Taussig-Binga. Współistnienie patologii łuku aorty, nieprawidłowości naczyń wieńcowych i/lub ustawienia naczyń bok do boku nie wpływają na śmiertelność pooperacyjną. Obecność wady łuku aorty zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań wymagających leczenia interwencyjnego.