KARDIOCHIRURGIA DOROSŁYCHPlastyka wtórnej niedomykalności zastawki mitralnej u chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową – doświadczenia własne - Sadowski, Jerzy; Wójcik, Sławomir; Wierzbicki, Karol; Piątek, Jacek; Milaniak, Irena; Przybyłowski, Piotr; Sobczyk, Dorota; Górkiewicz-Kot, Izabella; Drwiła, Rafał; Klimeczek, Piotr; Wróbel, Krzysztof; Pasowicz, Mieczysław (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2008)
Wstęp: W patofizjologii niewydolności serca, w przebiegu kardiomiopatii rozstrzeniowej, istotną rolę odgrywa wtórna niedomykalność zastawki mitralnej (WNZM). Powoduje ona nasilenie rozstrzeni lewej komory serca i dodatkowy spadek minutowej objętości serca. Plastyka pierścienia zastawki mitralnej może być skuteczną metodą chirurgicznego postępowania w tej grupie chorych. Cel pracy: Ocena skuteczności ciasnej plastyki zastawki mitralnej u chorych z zaawansowaną postacią kardiomiopatii rozstrzeniowej i współistniejącą WNZM z wykorzystaniem klasycznych i nowych (rezonans serca) metod diagnostycznych. Materiał i metody: Analizą objęto 17 chorych (3 K, 14 M w wieku od 24 do 61 lat, średnio 52,1±9,3 roku) z kardiomiopatią rozstrzeniową i współistniejącą WNZM. Dokonano oceny prospektywnej badanej grupy w okresie do 1 roku po operacji. Wyniki: Bezpośrednio po operacji u wszystkich chorych za pomocą echa przezprzełykowego stwierdzono skuteczność wykonanej plastyki. Bezpośrednio po operacji zmarł 1 chory z powodu gwałtownego zaostrzenia niewydolności serca i wtórnej do niej niewydolności wielonarządowej. W okresie obserwacji odnotowano istotną poprawę wydolności wg NYHA, jedynie u 3 chorych stwierdzono narastanie objawów niewydolności serca (klasa NYHA). W rezonansie magnetycznym stwierdzono początkowo regresję, a w końcowym okresie obserwacji ponowną progresję objętości lewej komory serca pomimo utrzymującej się redukcji niedomykalności mitralnej. Wnioski: Operacja ciasnej plastyki zastawki mitralnej u chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową i WNZM może przynieść pozytywny efekt w grupie chorych, u których dokonano skrupulatnej kwalifikacji do tego zabiegu. Mimo to u części chorych w obserwacji dochodzi do narastania objawów niewydolności serca i pojawia się niekorzystny remodeling lewej komory serca stwierdzony w rezonansie serca.