Interleukina 15 - właściwości biologiczne i aktywność przeciwnowotworowa - Mackiewicz, Jacek; Kasperkiewicz, Michał (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
IL-15 i IL-2 wykazują podobne właściwości biologiczne in vitro. Dzielą wspólną komponentę receptorową (IL-2/15βγ(c)) oraz mają unikalny swoisty łańcuch α, który uzupełnia kompleks IL-15Rαβγ i IL-2Rαβγ. Mechanizm przekazywania sygnałów wewnątrzkomórkowych tych dwóch cytokin jest podobny. IL-15 odgrywa zasadniczą rolę w rozwijaniu się komórek NK. Podobnie jak IL-2 aktywuje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC). Stymuluje komórki NK do produkcji cytokin i chemokin [m.in. (MIP)-1 α i β, INF-γ, GM-CSF], która jest zwiększona przy współstymulacji przez IL-12. Efekt działania IL-15+IL-12 na komórki NK można przyrównać do IL-18+IL-12. Monocyty/makrofagi i granulocyty wykazują ekspresję receptora o wysokim powinowactwie do IL-15. IL-15 wywiera także wpływ na TCR αβ. IL-15 różnicuje monocyty do komórek dendrytycznych, które mają fenotyp komórek Langerhansa. IL-15 rokuje kliniczne zastosowanie w immunoterapii nowotworów w przyszłości. Podanie IL-15 powoduje ekspansję komórek NK, komórek CD8+ i innych nieklasycznych subpopulacji limfocytów T. Apoptoza powodowana przez komórki endotelialne i nowotworowe jest istotnie niższa po stymulacji IL-15, niż IL-2. IL-15 ma też korzystny wpływ, na przywracanie balansu cytokin typu 1 i typu 2, zwłaszcza że przesunięcie w kierunku typu 2 jest związane z progresją nowotworów. IL-15 pobudza aktywność przeciwko różnym rodzajom nowotworów przez stymulację komórek CD8+, NK oraz chemokin i cytokin. I przeciwnie - IL-15 odgrywa również rolę w patogenezie różnych chorób, w tym chorób nowotworowych. IL-15 może być także przydatna jako adjuwant w szczepionkach przeciwnowotworowych.