Żywienie immunomodulujące w onkologii - Szefel, Jarosław; Kruszewski, Wiesław Janusz; Ciesielski, Maciej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Leczenie żywieniowe doprowadziło do poprawy wyników leczenia chorych niedożywionych i pacjentów narażonych na niedożywienie. Poszukując sposobów na bardziej efektywne oddziaływanie leczenia żywieniowego na organizm pacjenta, wprowadzono elementy oddziałujące na układ odpornościowy chorego. Odbywa się to poprzez uzupełnianie niedoborów substancji niezbędnych do optymalnej aktywności układu odpornościowego oraz poprzez ingerencję w czynnościowy zakres aktywności układu immunologicznego. W założeniu działania te mają na celu przywrócenie w tkankach prawidłowych stężeń substancji odpowiedzialnych za sprawne funkcjonowanie układu odpornościowego, sprzyjanie optymalnemu zwalczaniu przyczyny stanu zapalnego oraz zminimalizowanie niekorzystnych efektów ogólnoustrojowej uogólnionej reakcji zapalnej (SIRS). W pracy przedstawiono teoretyczne podstawy oddziaływania żywieniowego na układ odpornościowy. Wyjaśniono istotę kacheksji towarzyszącej chorobom nowotworowym i przedstawiono sposoby jej zwalczania poprzez wzbogacanie diety o określone substancje immunomodulujące. Omówiono te substancje, szczególną uwagę poświęcając: argininie, glutaminie, wielonienasyconym kwasom tłuszczowym, nukleotydom, probiotykom i prebiotykom. Zawarto rozważania o kontrowersjach związanych z leczeniem żywieniowym. Podkreślono również pilną potrzebę stworzenia standardów w żywieniowym leczeniu immunomodulującym.