Hipofosfatemia jako jeden z elementów zespołu refeeding – powikłanie leczenia żywieniowego u skrajnie zaniedbanej 5-letniej dziewczynki z mózgowym porażeniem dziecięcym - Jakubczyk, Marlena; Czerwionka-Szaflarska, Mieczysława; Adamska, Inga; Kupczyk, Kinga; Matczuk, Maciej; Kusza, Krzysztof; Popławski, Cezary; Kaźmirczuk, Roman; Prokurat, Andrzej I. (Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny, 2009)
Skrajne niedożywienie u dzieci podobnie jak u dorosłych występuje najczęściej w przebiegu chorób przewlekłych, ale również może zdarzyć się w przypadku zaniedbań. Dziewczynka, lat 5, została przyjęta do szpitala z powodu wyniszczenia. W badaniu przedmiotowym z odchyleń od stanu prawidłowego stwierdzono cechy porażenia mózgowego czterokończynowego, znaczny niedobór masy ciała (8 kg), zanikową tkankę podskórną i mięśniową oraz blade, podsychające śluzówki jamy ustnej. W wyko- nanych badaniach laboratoryjnych wykazano skrajną niedokrwistość w dwóch kolejnych badaniach (Hb – 1,7 g/dl). W trybie pilnym przetoczono koncentrat krwinek czerwonych. Zastosowano dietę bogatokaloryczną, bogatobiałkową oraz częściowe żywienie pozajelitowe z pełnym pokryciem zapotrzebowania witamin i mikroelementów. W 2.–5. dobie w badaniach laboratoryjnych obserwowano zmniejszone stężenia fosforu i wapnia charakterystyczne dla zespołu refeeding, co świadczyło o długim okresie głodzenia. Od 6. doby dziewczynka była żywiona wyłącznie doustnie, zwiększyła się jej masa ciała, stopniowo normalizowały się parametry czerwonokrwinkowe. Autorzy przedstawiają przypadek, aby zwrócić uwagę na możliwość powikłań gospodarki wapniowo-fosforanowej podczas leczenia żywieniowego u małego dziecka.