Sesja plenarna IITrichotillomania – obraz kliniczny i postępowanie - Szepietowski, Jacek; Salomon, Joanna (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2009)
Trichotillomania jest rzadkim schorzeniem psychiatrycznym, w którym przewlekłe wyrywanie włosów doprowadza do zauważalnego wyłysienia lub przerzedzenia włosów. Choroba okazuje się przyczyną znacznego stresu i istotnie upośledza jakość życia pacjenta. Osoby dotknięte tym schorzeniem zazwyczaj odczuwają narastające uczucie napięcia przed czynnością wyrywania włosów, a sama czynność rozładowuje stres lub stanowi dużą przyjemność. Początek zachorowania przypada zazwyczaj na wiek dziecięcy oraz okres dojrzewania. Dziewczęta chorują kilkakrotnie częściej niż chłopcy. W obrazie klinicznym najczęściej obserwuje się wyrywanie włosów owłosionej skóry głowy, znacznie rzadziej włosy mogą być wyrywane z innych obszarów. Leczenie trichotillomanii zależy od wieku pacjenta. Dzieciom zazwyczaj wystarczy opieka psychologiczna lub terapia behawioralna pod nadzorem psychiatry. Starsi pacjenci często wymagają włączenia farmakoterapii, głównie inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.