Rola hormonoterapii indukcyjnej u chorych na miejscowo zaawansowanego raka piersi - szanse dla leków nowej generacji? - Wełnicka-Jaśkiewicz, Marzena; Rogowski, Wojciech (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
W ostatnich dekadach notuje się postęp we wczesnym rozpoznawaniu raka piersi, związany przede wszystkim z rozpowszechnieniem badań przesiewowych oraz wzrostem świadomości społeczeństwa. Mimo to w Europie ok. 10-30 proc. raków piersi wykrywa się w stopniu określanym jako miejscowo zaawansowany. Postępowanie w miejscowo zaawansowanym raku piersi ulegało zmianie w ciągu ostatniego stulecia. Na początku XX w. niemal u wszystkich chorych na raka piersi leczeniem z wyboru była radykalna amputacja. Niezadowalające wyniki leczenia chirurgicznego chorych na miejscowo zaawansowanego raka piersi stanowiły uzasadnienie dla podjęcia prób radioterapii. Liczne dane wskazują, że u wielu chorych w stadium miejscowego zaawansowania już w momencie rozpoznania obecne są subkliniczne ogniska przerzutowe. Obserwacja ta stanowiła uzasadnienie do podjęcia w tej grupie chorych prób leczenia systemowego: chemioterapii i hormonoterapii w skojarzeniu z metodami miejscowymi. W efekcie obecnie leczenie miejscowo zaawansowanego raka piersi rozpoczyna się najczęściej od podania kilku cykli chemioterapii lub - u osób w starszym wieku - od hormonoterapii. Najczęściej stosowanym preparatem hormonalnym u chorych na raka piersi jest lek antyestrogenowy - tamoksyfen. W ostatniej dekadzie nastąpił znaczny postęp w badaniach klinicznych nad nowymi, działającymi wybiórczo, niesteroidowymi inhibitorami aromatazy III generacji. Preparaty te są bardziej skuteczne od wcześniej stosowanych leków, towarzyszy im także znacznie mniej objawów niepożądanych. Wyniki opublikowanych doniesień sugerują, że inhibitory aromatazy mogą się okazać bardziej skuteczne od tamoksyfenu w pierwszorazowym leczeniu chorych na rozsianego i miejscowo zaawansowanego raka. W ostatnim okresie wykazano również znaczną aktywność leków z grupy wybiórczych modulatorów receptora estrogenowego (SERM). Celem niniejszej pracy było określenie roli indukcyjnej hormonoterapii u chorych na miejscowo zaawansowanego raka piersi oraz korzyści wynikających z potencjalnego zastosowania leków nowej generacji w tej grupie chorych.