Leczenie sekwencyjne chorych na rozsianego raka nerki - Żołnierek, Jakub (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Ze względu na szczególną oporność rozsianego raka nerki na dostępne metody leczenia trwają poszukiwania skutecznej metody postępowania z chorymi o tym rozpoznaniu. Immunoterapia, w Polsce głównie z użyciem interferonu a (INF-a), umożliwia wprawdzie wyleczenie kilku procent chorych, niemniej z powodu stosunkowo małej skuteczności ma ograniczone zastosowanie. Dzięki wprowadzeniu do praktyki klinicznej leków nowej generacji – inhibitorów kinaz tyrozynowych i serynowo-treoninowych oraz przeciwciał monoklonalnych – odpowiedzi obiektywne można uzyskać częściej. Chociaż leki z tej grupy znamiennie wydłużają czas wolny od progresji choroby nowotworowej, jednak ich wpływ na całkowity czas przeżycia chorych nie jest już tak oczywisty, a całkowite remisje raka nerki w trakcie terapii to kazuistyka. Leczenie farmakologiczne chorych na rozsianego raka nerki jest nadal postępowaniem paliatywnym, a jego głównym celem jest spowolnienie postępu choroby nowotworowej i, wtórnie, odsunięcie w czasie momentu, gdy osiągnie ona krytyczne zaawansowanie. Z tego powodu konieczne jest poszukiwanie nowych strategii postępowania. Jedną z nich jest leczenie sekwencyjne – opcja atrakcyjna, ponieważ już dostępna i o przewidywalnej i tolerowanej toksyczności. Niniejsza praca jest krótkim omówieniem zagadnienia.