Stabilna dusznica bolesna – leczenie zachowawcze czy rewaskularyzacja? - Zabojszcz, Michał; Owsiak, Michał; Mirek-Bryniarska, Ewa; Bryniarski, Leszek (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2009)
Rola rewaskularyzacji naczyń wieńcowych jako rutynowej terapii stabilnej choroby wieńcowej jest wciąż tematem dyskusji i badań. Postęp w przezskórnej oraz chirurgicznej rewaskularyzacji pozwala na uzyskanie lepszych wyników oraz umożliwia objęcie tym leczeniem coraz większej grupy chorych. Celem rewaskularyzacji jest poprawa rokowania, zmniejszenie nasilenia objawów oraz polepszenie jakości życia chorych. Założenie, że rewaskularyzacja stanowi alternatywę dla leczenia zachowawczego, jest błędne. Obie te metody są komplementarne, a podstawą jest optymalne leczenie farmakologiczne i kontrola czynników ryzyka. Decyzja dotycząca optymalnego momentu rewaskularyzacji oraz wyboru metody powinna być zindywidualizowana i uzależniona od okoliczności klinicznych, dostępnych metod, doświadczenia ośrodka oraz preferencji chorego. W artykule podsumowano stan wiedzy na temat leczenia farmakologicznego oraz rewaskularyzacji u chorych ze stabilną dławicą piersiową. Skupiono się na wskazaniach i ograniczeniach leczenia przezskórnego i operacyjnego oraz wyborze strategii postępowania w oparciu o wyniki najnowszych badań klinicznych oraz zalecenia międzynarodowych towarzystw kardiologicznych.