Intensywna kontrola ciśnienia tętniczego i stężenia glukozy we krwi chorych na cukrzycę typu 2 - Głuszek, Jerzy; Kosicka, Teresa (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2009)
Dotychczasowe obserwacje epidemiologiczne i badania kliniczne wskazują, że im wyższe wartości ciśnienia tętniczego i większe stężenie glukozy (lub hemoglobiny glikowanej) w surowicy, tym ryzyko powikłań makro- i mikroangiopatycznych jest większe. Również badania kliniczne przekonują, że leczenie hipotensyjne i zmniejszające stężenie glukozy we krwi zmniejsza częstość zawałów serca, udarów mózgu i niewydolności nerek. Nie do końca rozstrzygniętym natomiast problemem pozostawało, jak bardzo można obniżać ciśnienie krwi i stężenie glukozy w surowicy, aby nie narażać chorego na objawy hipotonii i hipoglikemii, a jednocześnie zmniejszyć występowanie powikłań i wydłużyć życie chorych na cukrzycę. Na powyższe pytania można szukać odpowiedzi w wynikach zakończonych w 2008 r. badań ADVANCE i ACCORD. Badanie ADVANCE składało się z dwóch ramion – jednego oceniającego dodanie do istniejącej terapii preparatu złożonego składającego się z perindoprilu i indapamidu oraz drugiego ramienia, w którym za pomocą m.in. gliklazydu starano się zmniejszyć stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1C) poniżej 6,5%. W badaniu ACCORD w grupie aktywnie leczonej starano się zmniejszyć stężenie HbA1C poniżej 6%, podając m.in. tiazolidynediony. Wyniki badania ADVANCE przekonały, że leczenie hipotensyjne do wartości 134/75 mm Hg istotnie zmniejszyło śmiertelność ogólną chorych na cukrzycę o 14% (p < 0,025), a śmiertelność z przyczyn sercowych o 18% (p < 0,027). Ryzyko niedokrwienia serca zmniejszyło się statystycznie znamiennie o 14% (p < 0,02), a chorób nerek o 21% (p < 0,001). Intensywne leczenie hipoglikemizujące spowodowało zmniejszenie ryzyka wystąpienia złożonego makroangiopatycznego punktu końcowego o 10%, ryzyko powikłań mikroangiopatycznych w tej grupie zmniejszyło się o 14% (p < 0,01), a częstość występowania nefropatii o 21% w stosunku do grupy standardowej. Pojawiła się tendencja do zmniejszenia śmiertelności z powodu powikłań sercowo-naczyniowych i śmiertelności ogólnej w grupie chorych intensywnie leczonych, lecz nie uzyskała ona cech istotności statystycznej. W badaniu ACCORD intensywna terapia hipoglikemiczna spowodowała istotne statystycznie zwiększenie ogólnej śmiertelności o 22% i o 35% śmiertelności wywołanej przyczynami sercowo-naczyniowymi. W pracy próbowano wytłumaczyć przyczynę rozbieżnych wyników dotyczących ryzyka sercowo-naczyniowego w czasie intensywnej terapii hipoglikemicznej. Terapia hipotensyjna i hipolipemiczna jest nieodzowną składową postępowania u chorych na cukrzycę typu 2.