Artykuł przeglądowyZaburzenia metabolizmu węglowodanów w chorobach tarczycy - Adamczyk, Małgorzata; Myśliwiec, Janusz (Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review, 2009)
Homeostaza metabolizmu glukozy zależy od wielu czynników, do których można zaliczyć: jelitową absorpcję glukozy, wątrobową glukoneogenezę i glikogenolizę, wychwyt glukozy przez mięśnie, wydzielanie insuliny przez komórki β wysp trzustkowych oraz wpływ hormonów mających działanie diabetogenne (kortyzol, hormony tarczycy). W przebiegu endokrynopatii możliwe są zaburzenia metabolizmu węglowodanów, które mogą prowadzić do rozwoju wtórnej cukrzycy. Charakterystyczne dla tego typu cukrzycy są zwykle umiarkowane zaburzenia metabolizmu glukozy, rzadko prowadzące do ketozy, częściowo lub całkowicie ustępujące po wyleczeniu choroby podstawowej. Wydaje się, że jedną z istotnych przyczyn zaburzeń glikemii charakterystyczną dla jawnej niedoczynności tarczycy oraz jawnej nadczynności tarczycy jest wzrost insulinooporności. Wpływ postaci subklinicznych pozostaje dyskusyjny. W artykule zwrócono także uwagę na możliwość współwystępowania cukrzycy typu 1 z innymi chorobami o podłożu autoimmunologicznym, w tym z chorobami autoimmunologicznymi tarczycy.