Ocena węzła wartownika w raku piersi - wyniki wstępne - Kopacz, Andrzej; Zdzitowiecki, Janusz; Świerblewski, Maciej; Lass, Piotr; Bandurski, Tomasz; Jastrzębski, Tomasz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
Wycięcie regionalnych węzłów chłonnych jest standardowym postępowaniem w chirurgicznym leczeniu raka piersi. Celem tego postępowania jest ocena obecności przerzutów w węzłach, co ma bezpośredni wpływ na postępowanie terapeutyczne. Jedną z nowoczesnych metod oceny stanu regionalnych węzłów chłonnych jest metoda oznaczania węzła wartownika . Węzeł ten jest z definicji pierwszym węzłem leżącym na drodze pomiędzy guzem nowotworowym a regionalnymi węzłami chłonnymi. W założeniach teoretycznych największe prawdopodobieństwo występowania przerzutów dotyczy tego właśnie węzła. W okresie 10/1998-04/1999 w Klinice Chirurgii Onkologicznej Akademii Medycznej w Gdańsku u 31 chorych z pierwotnie operacyjnym rakiem piersi bez klinicznie wyczuwalnych węzłów chłonnych (T 1-2 , N 0 ) oznaczono węzeł wartownik . U 28 chorych spływ chłonki odbywał się w kierunku węzłów pachowych, u 2 w kierunku węzłów piersiowych wewnętrznych oraz u jednej chorej zarówno w kierunku węzłów pachowych, jak i piersiowych wewnętrznych. Węzeł wartownik oceniano metodą barwnikową i izotopową u 16 chorych, zaś jedynie barwnikową u 15 chorych. U 10 chorych (32 proc.) badaniem histopatologicznym stwierdzono obecność przerzutów w węźle wartowniku . U 7 chorych węzeł wartownik ; był jedynym węzłem zawierającym przerzuty raka (7/31-22,5 proc.). W 8 przypadkach znaleziono jeden węzeł wartownik , w jednym - 2 i w jednym - 3 węzły. Wśród trzech chorych, u których oznaczono kierunek spływu chłonki do węzłów piersiowych wewnętrznych, u jednej stwierdzono obecność przerzutów raka piersi do tych węzłów. W tym przypadku wykonano dodatkowo napromienianie okolicy przymostkowej jako leczenie uzupełniające.