Artykuł oryginalnyAktywacja prozapalna monocytów krwi obwodowej u chorych na cukrzycę typu 2 - Winiarska, Hanna; Bobkiewicz-Kozłowska, Teresa; Jagodziński, Paweł P.; Kempisty, Bartosz; Dworacka, Marzena (Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review, 2009)
Wprowadzenie: Monocyty izolowane od chorych na cukrzycę typu 2 cechuje aktywność prozapalna i proaterogenna. Czynnik martwicy nowotworu a (tumour necrosis factor alpha – TNF-α), wydzielany głównie przez monocyty, jest kluczową cytokiną biorącą udział w indukcji i progresji przewlekłego procesu zapalnego, a w konsekwencji także miażdżycy. Cel: Ocena związku między czynnikami metabolicznymi i antropometrycznymi a ekspresją mRNA TNF-α w monocytach krwi obwodowej u osób z cukrzycą typu 2. Materiał i metody: Monocyty krwi obwodowej wyizolowano od 22 chorych na cukrzycę typu 2 oraz 15 zdrowych ochotników w celu określenia ekspresji mRNA TNF-α z zastosowaniem łańcuchowej reakcji polimerazowej w czasie rzeczywistym (RQ-PCR). U wszystkich osób objętych badaniem oznaczono wybrane parametry wyrównania metabolicznego (gospodarki węglowodanowej i lipidowej), wskaźniki antropometryczne (wiek, wskaźnik masy ciała, body mass index – BMI) oraz stężenie TNF-α w surowicy. Wyniki: Ekspresja mRNA TNF-α w monocytach krwi obwodowej oraz stężenie TNF-α we krwi były istotnie większe w grupie chorych na cukrzycę typu 2 w porównaniu z osobami zdrowymi. W grupie pacjentów z cukrzycą typu 2 stwierdzono dodatnią zależność między ekspresją mRNA TNF-α w monocytach a całkowitym stężeniem cholesterolu oraz frakcji LDL cholesterolu. Nie wykazano związku między pozostałymi wykładnikami kontroli cukrzycy, wskaźnikami antropometrycznymi oraz stężeniem TNF-α a ekspresją mRNA TNF-α w monocytach. Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują na powiązanie między zwiększoną ekspresją mRNA TNF-α w monocytach krwi obwodowej u chorych na cukrzycę typu 2 a nasileniem zaburzeń gospodarki lipidowej. Z tego też powodu zapobieganie przewlekłej reakcji zapalnej uwarunkowanej ekspresją mRNA TNF-α w monocytach, stanowiącej podłoże dla rozwoju miażdżycy, powinno uwzględniać intensywne leczenie hiperlipidemii u chorych na cukrzycę typu 2.