Porównanie odpowiedzi na paliatywną chemioterapię mitoksantron + prednizon versus docetaksel + prednizon u pacjentów z rozsianym, hormonoopornym rakiem stercza - Świątoniowski, Grzegorz; Ekiert, Marcin; Soter, Katarzyna; Rogala, Krzysztof; Jakieła, Anna; Dzięgiel, Piotr (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Wstęp: U części chorych z rozsianym, hormonoopornym rakiem stercza (hormone-refractory prostate cancer – HRCP) stosuje się paliatywną chemioterapię. Leczenie oparte o mitoksantron poprawia jakość życia i wpływa na zmniejszenie stężenia PSA, nie wykazuje jednak wpływu na przeżycia całkowite. Wpływ taki udało się wykazać, stosując chemioterapię docetakselem. Cel pracy: Porównanie odpowiedzi na paliatywną chemioterapię wg schematu mitoksantron + prednizon vs docetaksel + prednizon, stosowaną w leczeniu chorych na HRCP. Materiał i metody: Retrospektywna analiza objęła 51 mężczyzn z rozsianym HRCP leczonych chemioterapią. Wiek chorych zawierał się w przedziale od 51 do 86 lat (mediana 69). Stosowano dwa programy leczenia: mitoksantron + prednizon (n = 30) oraz docetaksel + prednizon (n = 21). Oceniono uzyskanie odpowiedzi na leczenie oraz potencjalne znaczenie predykcyjne: wieku, stopnia sprawności przed leczeniem, wyjściowych stężeń swoistego antygenu sterczowego (prostate specific antigen – PSA) i hemoglobiny. Wyniki: W grupie leczonej mitoksantronem stwierdzono 63,3% odpowiedzi, a w grupie leczonej docetakselem 76,2%. Nie stwierdzono istotnej różnicy w odsetku odpowiedzi pomiędzy badanymi grupami (p = 0,2540). Nie zaobserwowano również istotnego wpływu żadnego z badanych parametrów na uzyskanie odpowiedzi. Wnioski: Chemioterapia u chorych na HRPC jest efektywnym postępowaniem terapeutycznym zarówno przy użyciu mitoksantronu, jak i docetakselu (w obu przypadkach w skojarzeniu z prednizonem).