Chłoniak rzekomy T-komórkowy skóry u trzyletniej dziewczynki - Roszkiewicz, Jadwiga; Lange, Magdalena; Cegielska, Agnieszka (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2009)
Wprowadzenie. Rzekome chłoniaki skóry to heterogenna grupa schorzeń definiowana jako łagodne, odczynowe rozrosty limfocytów T lub B. Klinicznie i histologicznie zmiany te mogą niejednokrotnie naśladować chłoniaki, charakteryzują się natomiast łagodnym przebiegiem z tendencją do samoistnego ustępowania. W większości przypadków etiologia schorzenia jest nieznana. Uważa się, że zmiany mogą być prowokowane ukąszeniami przez stawonogi, infekcjami (Herpes zoster, Borrelia burgdorferi), tatuażem, urazem, akupunkturą, szczepieniami oraz lekami. Cel pracy. Prezentacja przypadku współistnienia ciężkiego złożonego niedoboru odporności z rozsianym rzekomym chłoniakiem T-komórkowym skóry. Opis przypadku. U trzyletniej dziewczynki w okresie letnim na skórze twarzy, kończyn górnych i dolnych wystąpiły zmiany guzkowe, barwy czerwonobrunatnej, ze złuszczaniem powierzchni, którym nie towarzyszyły dolegliwości subiektywne. Nie reagowały one na leczenie miejscowymi preparatami glikokortykosteroidowymi i przeciwświerzbowymi. Na podstawie badania histopatologicznego skóry, w którym stwierdzono obecność obfitego nacieku z histiocytów i limfocytów T, ustalono rozpoznanie rzekomego chłoniaka T-komórkowego. Jednocześnie z powodu nawracających zapaleń płuc i oskrzeli oraz przewlekłej biegunki pacjentkę konsultowano w Centrum Zdrowia Dziecka, gdzie stwierdzono ciężki złożony niedobór odporności. Wnioski. Zaprezentowano przypadek trzyletniej dziewczynki z ciężkim złożonym niedoborem odporności, u której rozwinęła się rozsiana postać chłoniaka rzekomego skóry z komórek T jako odczyn na ukąszenia przez owady. Całkowite wyleczenie pacjentki i przywrócenie funkcji obronnych organizmu uzyskano dopiero po przeszczepieniu komórek macierzystych krwi.