WADY WRODZONEOperacyjne leczenie transpozycji wielkich pni tętniczych u dzieci z masą ciała poniżej 2500 g - Kaźmierczak, Piotr; Moll, Jadwiga A.; Młudzik, Katarzyna; Moll, Jacek J. (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2009)
Wstęp: Niska masa urodzeniowa jest uznawana za czynnik ryzyka zwiększonej śmiertelności noworodków operowanych zarówno z powodu przełożenia wielkich pni tętniczych, jak i innych wad wrodzonych serca. Anatomiczna korekcja w pierwszych tygodniach po urodzeniu jest metodą z wyboru leczenia przełożenia wielkich pni tętniczych. Cel: Retrospektywna ocena wyników operacyjnego leczenia przełożenia wielkich pni tętniczych w grupie dzieci z masą ciała w dniu operacji < 2500 g. Materiał i metody: Badaniem objęto 15 dzieci z przełożeniem wielkich pni tętniczych i niską masą ciała operowanych w Klinice Kardiochirurgii ICZMP w Łodzi w latach 2000–2008. Mediana masy ciała w dniu operacji wynosiła 2400 g (2070–2500 g). U 12 noworodków wykonano anatomiczną korekcję wady serca metodą Jatene’a w modyfikacji Lecompte’a; u 3 dzieci z towarzyszącymi innymi wadami serca wykonano zabiegi paliatywne (u 1 pacjenta banding tętnicy płucnej, u 2 pacjentów zespolenie systemowo-płucne). Wyniki: Stwierdzono 1 zgon we wczesnym okresie po operacji anatomicznej korekcji wady oraz 1 zgon po bandingu tętnicy płucnej. U 75% pacjentów wystąpiły powikłania w okresie pooperacyjnym, najczęściej: krwawienie z pola operacyjnego, zapalenie płuc i powikłania neurologiczne. U wszystkich dzieci echokardiograficznie potwierdzono przywrócone prawidłowe połączenia komorowo-naczyniowe. U 2 pacjentów stwierdzono łagodne bądź umiarkowane zwężenie tętnicy płucnej. Żadne dziecko nie wymagało reoperacji. Wnioski: Noworodki z niską masą urodzeniową po operacji przełożenia wielkich pni tętniczych są obarczone dużym ryzykiem powikłań pooperacyjnych. Niska masa ciała nie wpływa na przeżywalność pooperacyjną.