Artykuł oryginalnyPemfigoid pęcherzowy – badanie retrospektywne populacji pacjentów hospitalizowanych w Klinice Dermatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego oraz na oddziałach dermatologicznych województwa śląskiego - Bergler-Czop, Beata; Lis-Święty, Anna; Podskarbi, Magdalena (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2009)
Wprowadzenie: Pemfigoid pęcherzowy (pemphigoid bullosus) jest najczęściej występującym schorzeniem z grupy chorób pęcherzowych. Dotyczy zwykle osób starszych, a ryzyko względne zachorowania w 90. roku życia jest blisko 300-krotnie większe niż w 60. roku życia. W 15–20% przypadków pemfigoid pęcherzowy może być rewelatorem paraneoplastycznym. Opisywano przypadki typowych pęcherzowych zmian skórnych zarówno poprzedzających rozwój, jak i współistniejących z nowotworami. Cel: Ocena częstości występowania pemfigoidu w różnych grupach wiekowych, metod i wyników leczenia, współistnienia z chorobami nowotworowymi (ewentualnie zespół paraneoplastyczny) i innymi schorzeniami dodatkowymi, wpływu leków stosowanych przez pacjentów na etiologię pemfigoidu, czynników rokowniczych, obecności eozynofilii i stężenia albumin w surowicy. Materiał i metody: Badanie przeprowadzono za pomocą retrospektywnej analizy wśród 235 pacjentów, w tym 142 kobiet i 93 mężczyzn, ze średnią wieku 68,67 ±12,3 roku, hospitalizowanych w Klinice Dermatologii SUM w Katowicach i na 10 oddziałach dermatologicznych województwa śląskiego w latach 2000–2009. Wyniki: W leczeniu ogólnym najczęściej stosowano prednizon w monoterapii (70 pacjentów, 29,7%) lub leczenie kojarzone kortykosteroidem i antybiotykiem lub lekiem immunosupresyjnym (107 pacjentów, 45,53%). Efekty terapii oceniono jako bardzo dobre u 139 pacjentów (59,1%), dobre u 71 pacjentów (30,2%), a jako dostateczne u 25 pacjentów (10,7%). U 206 chorych (87,65%) występowały współistniejące ogólnoustrojowe schorzenia towarzyszące, a u kolejnych 10 (4,25%) rozpoznano chorobę nowotworową. Eozynofilię stwierdzono u 75 pacjentów (31,9%), a hipo-albuminemię u 131 osób (55,75%). Wnioski: Badanie potwierdziło, że pemfigoid pęcherzowy występuje zwykle u osób po 65. roku życia. U pacjentów często stwierdza się współwystępowanie ogólnoustrojowych schorzeń towarzyszących, wśród których należy brać pod uwagę także schorzenia nowotworowe.