Opis przypadkuZjawisko patergii w przebiegu pyoderma gangrenosum – opis przypadku - Wojas-Pelc, Anna; Sułowicz, Joanna; Solecki, Rafał; Nowak, Wojciech (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2009)
Piodermia zgorzelinowa (PZ) należy do rzadkich chorób skóry o przewlekłym i nawrotowym charakterze. U 50–70% chorych na PZ obserwuje się współistnienie innych chorób układowych, najczęściej wrzodziejącego zapalenia jelit lub choroby Leśniowskiego-Crohna. Zmiany zwykle umiejscawiają się w obrębie skóry, ale w nielicznych przypadkach mogą dotyczyć także narządów wewnętrznych. Ze względu na mało charakterystyczny obraz histopatologiczny, rozpoznanie PZ ustala się przede wszystkim na podstawie obrazu klinicznego. U 20–30% pacjentów z tym schorzeniem obserwuje się zjawisko patergii polegające na powstawaniu nowych zmian skórnych w miejscu urazu. W leczeniu zmian mało nasilonych stosuje się najczęściej miejscowo kortykosteroidy, a niekiedy także takrolimus. W większości przypadków w celu uzyskania remisji konieczne jest wdrożenie leczenia ogólnego. Lekiem pierwszego rzutu są kortykosteroidy. W przypadku braku korzystnego efektu po steroidoterapii część autorów zaleca cyklosporynę. Stosowano także azatioprynę, takrolimus, mykofenolan mofetilu, a także leki biologiczne. W pracy przedstawiono 48-letniego pacjenta ze zmianą o typie PZ zlokalizowaną na przedniej powierzchni podudzia prawego, u którego wystąpiły dolegliwości bólowe w obrębie jamy brzusznej wraz z dreszczami i temperaturą do 39°C. Po analizie obrazu wykonanego metodą tomografii komputerowej postawiono diagnozę ropnia przestrzeni zaotrzewnowej i chorego w trybie pilnym poddano operacji. Na skórze brzucha, w miejscu cięcia operacyjnego, powstało niegojące się owrzodzenie, które doprowadziło do ewentracji. Mimo intensywnego leczenia stan pacjenta pogorszył się, prowadząc do niewydolności wielonarządowej i zgonu.