Opis przypadkuLamotrygina – lek przeciwdrgawkowy nowej generacji prawdopodobną przyczyną ostrej dermatozy polekowej – opis przypadku - Setkowicz, Małgorzata; Dziunikowska, Anita; Woroń, Jarosław; Wojas-Pelc, Anna (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2009)
Osutka (exanthema) jest najczęstszą manifestacją skórną niepożądanych reakcji na leki i stanowi ok. 70% wszystkich dermatoz polekowych. Leki przeciwpadaczkowe wraz z antybiotykami b-laktamowymi i sulfonamidami są odpowiedzialne za ok. 91% przypadków wszystkich powikłań indukowanych przez leki. Opisywane reakcje mają często charakter nieimmunologiczny i wiążą się z idiosynkrazją, nietolerancją lub reakcją rzekomoalergiczną. Szczególną rolę w omawianym zjawisku odgrywają rodzinne polimorfizmy genów układu HLA DR oraz genów kodujących enzymy metabolizujące leki. Autorzy przedstawiają 18-letnią kobietę z rozległą osutką, która wystąpiła 14 dni po włączeniu nowego leku przeciwpadaczkowego – lamotryginy. Przed przyjęciem do Kliniki u chorej podejrzewano mononukleozę zakaźną, zapalenie gardła oraz anginę. W chwili przyjęcia do Kliniki (w 4. dobie glikokortykosteroidoterapii deksametazonem w dawce 24 mg/dobę i.m.) kobieta była w stanie ogólnym dobrym. Zmiany skórne o charakterze osutki plamisto-grudkowej wykazywały tendencję do zlewania się. Objaw Nikolskiego był dodatni. W badaniach dodatkowych, takich jak: morfologia krwi, układ krzepnięcia, próby wątrobowe i nerkowe, nie stwierdzono nieprawidłowości. Leczenie dermatoz polekowych budzi wiele kontrowersji. Wynika to z wieloczynnikowego i nie do końca poznanego patomechanizmu powyższych reakcji. Postępowanie autorów, poza odstawieniem podejrzanego leku/leków, obejmowało podanie metyloprednizolonu w dawce 500 mg/dobę i.v. przez 2 pierwsze doby, redukowanej stopniowo w 6 kolejnych dniach do wartości 200 mg/dobę i kontynuowanie terapii drogą doustną – metyloprednizolon w dawce 40 mg/dobę p.o., z bardzo dobrym efektem terapeutycznym, do zakończenia leczenia w ciągu 28 dni. Uzupełnieniem terapii ogólnej była odpowiednia pielęgnacja chorej i leczenie miejscowe przeciwzapalno-odkażające.