Inhibitory topoizomerazy I – unikalna grupa leków przeciwnowotworowych - Deptała, Andrzej; Omyła-Staszewska, Joanna (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
Inhibitory topoizomerazy I – analogi alkaloidu kamptotecyny, stanowią unikalną grupę leków przeciwnowotworowych, wykazujących dużą aktywność w odniesieniu do różnego rodzaju nowotworów, przy akceptowalnych objawach niepożądanych. Leki te charakteryzują się niepowtarzalnym mechanizmem działania, polegającym na hamowaniu aktywności topoizomerazy I poprzez stabilizację tzw. kompleksu rozszczepiającego, co powoduje letalne uszkodzenie materiału genetycznego. W badaniach doświadczalnych wykazano wyjątkową aktywność półsyntetycznych analogów kamptotecyny – irinotekanu (CPT-11) i topotekanu (TPT) w odniesieniu do raka jelita grubego, niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuc, a także raków: szyjki macicy, jajnika, piersi, przełyku, żołądka, trzustki, wątroby, nerki oraz głowy i szyi. Na podstawie wyników badań III fazy stosowanie irinotekanu u pacjentów z rozsianym rakiem jelita grubego, zostało uznane za leczenie standardowe pierwszego, jak również i drugiego rzutu (po niepowodzeniach lub w przypadkach opornych na chemioterapię pierwszego rzutu). Coraz większe nadzieje na poprawę wyników leczenia wiąże się też ze stosowaniem inhibitorów topoizomerazy I w leczeniu drobnokomórkowego raka płuca. W randomizowanym badaniu III fazy stwierdzono znamienne statystycznie wydłużenie średniego przeżycia w grupie chorych na drobnokomórkowego raka płuca, którzy otrzymali CPT-11 w porównaniu z grupą leczoną standardowo. Topotekan wykazywał wysoką aktywność w leczeniu zaawansowanego i nawrotowego raka jajnika. Dotyczyło to zarówno przypadków wrażliwych, jak i opornych na cisplatynę. Wykazano także aktywność TPT w raku przełyku, szyjki macicy, drobnokomórkowym raku płuca, raku jelita grubego, trzustki i w ostrych białaczkach. Obecna praca podsumowuje aktualny stan wiedzy o zastosowaniu inhibitorów topoizomerazy I w onkologii klinicznej.