Artykuł poglądowyPielęgnacja skóry dzieci - Kmieć, Małgorzata L.; Urysiak-Czubatka, Izabela; Broniarczyk-Dyła, Grażyna (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2010)
Skóra odgrywa ważną rolę bariery fizykochemicznej chroniącej przed utratą wody, urazami mechanicznymi, promieniowaniem ultrafioletowym, przenikaniem alergenów, drobnoustrojów i substancji drażniących. Pełni jedną z głównych funkcji w adaptacji do życia, biorąc udział w utrzymaniu homeostazy ustrojowej. W chwili narodzin skóra dziecka wykazuje odmienności w budowie i funkcji, wynikające głównie z mniejszego stopnia jej dojrzałości, co najbardziej widoczne jest u wcześniaków i noworodków. Różnice te polegają na większym stosunku powierzchni ciała do jego objętości, cieńszej i bardziej przepuszczalnej warstwie rogowej, mniejszej aktywności gruczołów łojowych i potowych oraz pH skóry zbliżonym do obojętnego. Przyczynia się to do słabszego funkcjonowania skóry jako bariery ochronnej, zwiększonej jej przepuszczalności oraz niedojrzałości mechanizmów termoregulacyjnych. Niedojrzałość skóry noworodków i małych dzieci sprawia, że jest ona bardziej wrażliwa, delikatniejsza i łatwiej ulega podrażnieniom lub alergizacji, dlatego tak ważna jest jej właściwa pielęgnacja i ochrona. Metody pielęgnacyjne powinny uwzględniać odrębności budowy skóry u dzieci, a preparaty pielęgnacyjne – wiek i potrzeby skóry. Skóra zmieniona chorobowo po wcześniejszej dokładnej diagnostyce wymaga zastosowania indywidualnej pielęgnacji. W pracy przedstawiono różnice anatomiczne i czynnościowe skóry dzieci oraz metody pielęgnacji skóry zarówno zdrowej, jak i w najczęściej występujących jednostkach chorobowych.