Wpływ stosowania doustnej hormonalnej terapii na kinetykę procesów: tworzenia skrzepu i fibrynolizy kobiet w wieku okołomenopauzalnym - Borowiecka, Marta; Połać, Ireneusz; Kontek, Bogdan; Nowak, Paweł; Pertyński, Tomasz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2010)
Wstęp: Z okresem menopauzy wiążą się niekorzystne zmiany w układzie hemostazy kobiet, niosące ze sobą zwiększone ryzyko zapadalności na choroby układu krążenia. W leczeniu schorzeń wieku menopauzalnego coraz powszechniej stosuje się terapię hormonalną (HT). Jednym z najbardziej niebezpiecznych działań niepożądanych ww. terapii są powikłania zakrzepowo-zatorowe. Doustne środki hormonalne mogą prowadzić do prozakrzepowych zmian w układzie hemostazy, nawet 3-krotnie zwiększając ryzyko powikłań. Terapia hormonalna istotnie wpływa na metabolizm i strukturę białek uczestniczących w procesach krzepnięcia i fibrynolizy. Cel pracy: Celem badań było określenie wpływu długotrwałego stosowania HT na kinetykę procesów polimeryzacji osocza oraz lizy włóknika poprzez badanie ogólnego potencjału tworzenia skrzepu i fibrynolizy u kobiet w wieku okołomenopauzalnym. Materiał i metody: Materiałem było świeżo mrożone osocze kobiet nieprzyjmujących środków hormonalnych (kontrola), a także stosujących HT (grupa badana). Do badań stosowano trombinę o końcowym stężeniu 0,5 j/ml oraz tkankowy aktywator plazminogenu (t-PA) o ostatecznym stężeniu 60 ng/ml. Rejestrowano zmiany absorbancji w czasie przy użyciu programu kinetycznego przez 55 min przy długości fali λ = 415 nm. Wyniki: Długotrwałe stosowanie HT złożonej z estrogenów i gestagenów przyczynia się do istotnych zmian w kinetyce zarówno polimeryzacji osocza, jak i lizy włóknika. Przeprowadzone badania wykazały znaczne przyspieszenie procesu tworzenia skrzepu oraz silne zahamowanie jego lizy u kobiet przyjmujących HT w stosunku do grupy kontrolnej. Oceny powyższych zmian dokonano na podstawie wartości szybkości maksymalnej polimeryzacji oraz czasu, w którym nastąpiła połowiczna liza włóknika. Zjawisko to może być wynikiem formowania się skrzepu o nieprawidłowej strukturze, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania lizy włóknika, czego następstwem są powikłania zakrzepowo-zatorowe.