Histeroskopia – technika dla każdego i wszędzie. 1074 zabiegi wykonane w warunkach ambulatoryjnych - Radwan, Paweł; Radwan, Michał; Połać, Ireneusz; Wilczyński, Jacek R. (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2010)
W pracy zanalizowano 1074 zabiegów histeroskopii diagnostycznych i operacyjnych wykonanych w warunkach pozaszpitalnych. Do badania włączono 1074 zabiegów histeroskopowych wykonanych u pacjentek Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Gameta w Łodzi w latach 2004–2008. Uwzględniono takie parametry, jak: wiek pacjentki, rodzaj zabiegu (histeroskopia diagnostyczna lub operacyjna), liczba przeprowadzonych zabiegów, czas ich trwania, wykryte patologie, wystąpienie powikłań. Zabiegi wykonywało sześciu lekarzy. Przeprowadzono je pomiędzy 6. a 9. dniem cyklu płciowego w warunkach sali zabiegowej, używając następującego instrumentarium endoskopowego: histeroskop 2,9 mm (Aeskulap), histeroskop Bettocchhi 3,5 mm (Karl-Storz) oraz resektoskop 7 mm (Aeskulap). Do rozszerzania jamy macicy używano roztworu 5-proc. mannitolu. Płyn podawano histeromatem Aeskulap, który wytwarzał ciśnienie wewnątrzmaciczne rzędu 70–130 mm Hg. Histeroskopię operacyjną z użyciem resektoskopu wykonywano po rozszerzeniu szyjki macicy w krótkim znieczuleniu ogólnym dożylnym. Średni wiek pacjentki wynosił 32,6 ±4,64 roku. Średni czas trwania histeroskopii diagnostycznej wynosił 58 sek. ±29 sek. W przypadku histeroskopii operacyjnej wynosił on 3 min 12 sek. Najczęściej rozpoznawaną nieprawidłowością w trakcie histeroskopii diagnostycznej był polip endometrialny – 100/773 zabiegi (13%). Odsetki niepowodzeń i powikłań wynosiły odpowiednio: 8/1074 i 4/1074. Odnotowano jeden przypadek perforacji macicy. Histeroskopia to ważna i prosta metoda diagnostyki oraz leczenia patologii w obrębie jamy macicy, która może być skutecznie i bezpiecznie przeprowadzana bez zaplecza szpitalnego z prawie 100-proc. powodzeniem.