Zastosowanie temozolomidu w nowo zdiagnozowanym glejaku złośliwym mózgu – doświadczenia własne - Ziółkowska, Ewa; Wiśniewski, Tomasz; Zarzycka, Małgorzata; Windorbska, Wiesława; Lebioda, Andrzej; Makarewicz, Roman (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2010)
Cel pracy: Temozolomid w skojarzeniu z radioterapią oraz jako terapia uzupełniająca po napromienianiu jest leczeniem rekomendowanym w krajach Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych jako skuteczna metoda leczenia pierwszego rzutu w pierwotnym glejaku złośliwym mózgu. Od kilku lat jest on stosowany w Polsce w ramach chemioterapii niestandardowej. Celem tego badania było określenie skuteczności leczenia temozolomidem oraz ocena profilu toksyczności tego leku i porównanie uzyskanych wyników z badaniami innych autorów. Materiał i metody: Do badania włączono 30 pacjentów z rozpoznanym histopatologicznie glejakiem wielopostaciowym mózgu, u których zastosowano leczenie skojarzone składające się z teleradioterapii na obszar guza z marginesem do dawki całkowitej 60 Gy w 30 frakcjach oraz temozolomid w dawce 75 mg/m 2 p.c. w trakcie napromieniania, a następnie jako chemioterapia uzupełniająca w dawce 150 mg/m 2 p.c./dobę w 6 comiesięcznych kursach, za wyjątkiem pacjentów z rozpoznaną progresją choroby w trakcie terapii. Oceniano przeżycia całkowite, przeżycia wolne od progresji choroby oraz możliwe powikłania zastosowanej terapii. Wyniki : Podczas okresu obserwacji, którego mediana wynosiła 10 miesięcy (zakres 2–43 miesięcy), 20 pacjentów miało progresję choroby (66%), z czego 19 pacjentów zmarło. Mediany przeżycia całkowitego i przeżycia wolnego od choroby wynoszą odpowiednio 14,6 miesiąca (95% CI: 12,4–16,8) oraz 7,8 miesiąca (95% CI: 5,94–9,66). Tolerancja leczenia była stosunkowo dobra. Z obserwowanych powikłań najczęściej występowała trombocytopenia (20%). Ciężkie powikłania (III i IV stopień wg klasyfikacji EORTC/RTOG) dotyczyły 5 pacjentów (17%). Wnioski: Temozolamid jest nowym, dobrze tolerowanym i aktywnym lekiem w leczeniu glejaka wielopostaciowego, a wyniki naszej analizy przeprowadzonej na małej, niewyselekcjonowanej grupie pacjentów są zbliżone do rezultatów wieloośrodkowego badania EORTC/NCIC.