Torakochirurgia Znaczenie wybranych badań inwazyjnych śródpiersia oraz spiralnej tomografii komputerowej w diagnostyce i rokowaniu u kwalifikowanych do leczenia operacyjnego chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca - Dzięgielewski, Piotr; Łapuć, Grzegorz; Cybulski, Adam; Gułaj, Cezary; Laudański, Wojciech; Laudański, Jerzy (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2010)
Wstęp: Wyniki leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) nadal są niezadowalające. Stosowane metody diagnostyczne i lecznicze są mało skuteczne, istnieje więc potrzeba poprawy dotychczas wykorzystywanych schematów diagnostyczno-terapeutycznych. Cel pracy : 1. Określenie wielkości błędu oceny zaawansowania chorych na NDRP przed badaniem inwazyjnym węzłów śródpiersia i po tym badaniu oraz po operacji leczniczej. 2. Analiza porównawcza operacyjnych metod diagnostycznych węzłów bez względu na ich rozmiar. Materiał i metody : U 143 chorych na NDRP kwalifikowanych do leczenia operacyjnego wykonano spiralną tomografię komputerową (TK) i mediastinoskopię szyjną. U 10 chorych wykonano dodatkowo lewostronną mediastinotomię przymostkową. Do badań inwazyjnych kwalifikowano chorych z powiększonymi, jak i drobnymi węzłami śródpiersia w obrazie TK. Określono stadium choroby przed badaniem inwazyjnym i po nim (cTNM) oraz po operacji leczniczej (pTNM). Obliczono parametry jakoś- ciowe TK i badań inwazyjnych, a następnie porównano je. Wyniki: Wartość metod inwazyjnych w ocenie węzłów chłonnych śródpiersia była zawsze znacząco większa niż spiralnej TK, zarówno w przeliczeniu na pacjenta, jak i poszczególne stacje węzłowe, głównie ze względu na swą dużą dokładność (93%) i 100-procentową swoistość oraz wysoką negatywną wartość prognostyczną (92,3%) wobec wyników TK (odpowiednio: 39%, 29,5% i 74,5%). O ile TK okazała się dobrą metodą oceny cechy T, o tyle w przypadku cechy N2 wymaga ona uzupełnienia badaniem inwazyjnym, zwłaszcza u chorych na gruczolakoraka. Wnioski: Tomografia komputerowa węzłów chłonnych śródpiersia u chorych na NDRP jest badaniem orientacyjnym, na podstawie którego nie można podejmować decyzji terapeutycznych. Chorzy we wcześniejszych stadiach zaawansowania NDRP, z niepowiększonymi węzłami śródpiersia, szczególnie w przypadku raka gruczołowego, powinni być częściej kierowani na mediastinoskopię z powodu występowania u nich mikroprzerzutów aż w 17% przypadków.