Koronarografia z komputerową analizą danych w ocenie choroby tętnic wieńcowych przeszczepionego serca - Barańska-Kosakowska, Anna; Hawranek, Michał; Gąsior, Mariusz; Spatuszko, Artur; Przybylski, Roman; Zakliczyński, Michał; Zembala, Marian (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2010)
Wstęp : Choroba tętnic wieńcowych przeszczepionego serca (TxCAD) pozostaje jedną z najczęstszych przyczyn zgonu chorych w okresie odległym po zabiegu ortotopowego przeszczepienia serca (OHT). Cel pracy : Celem pracy było porównanie skuteczności koronarografii klasycznej (CAG) z badaniem QCA w ocenie rozwoju i postępu choroby tętnic wieńcowych przeszczepionego serca (TxCAD) w populacji biorców serca, którzy przeżyli co najmniej 5 lat po zabiegu, a okres obserwacji wyniósł do 15 lat. Materiał i metody : Retrospektywnej analizie poddano 164 zapisy badań koronarograficznych (CAG) wykonane u 82 chorych w celu oceny częstości rozpoznania i stopnia nasilenia TxCAD (2 angiogramy w przypadku każdego pacjenta) przeprowadzone od 1991 do 2000 r. Okres obserwacji pomiędzy pierwszym a drugim ocenianym CAG wyniósł 47 ±20 mies. Chorobę tętnic wieńcowych przeszczepionego serca stwierdzano na podstawie obecności jakichkolwiek zwężeń w tętnicach wieńcowych przeszczepionego serca, natomiast istotną TxCAD rozpoznawano w przypadku wystąpienia niekorzystnych zdarzeń sercowych, takich jak: zawał mięśnia sercowego, zabieg przez- skórnej angioplastyki tętnic wieńcowych (PCI), zgon sercowy. Analizowano zmienność wartości parametrów QCA – wymiaru stenozy (DS) oraz minimalny wymiar światła naczynia wieńcowego (MLD). Wyniki : Chorobę tętnic wieńcowych przeszczepionego serca rozpoznano u 57 chorych, natomiast istotną TxCAD u 30 spośród nich. Choroba tętnic wieńcowych przeszczepionego serca była stwierdzana w 5. oraz 10. roku po OHT odpowiednio u 24 i 50% chorych. W analizie QCA stwierdzono zmniejszenie wymiaru MLD, które było większe u chorych z rozpoznaną TxCAD w porównaniu z pacjentami bez rozpoznanej TxCAD (–0,18 ±0,57 mm vs –0,06 ±0,37 mm, p = 0,02), w tym w podgrupie chorych z istotną TxCAD w porównaniu z chorymi z nieistotną TxCAD (–0,31 ±0,72 mm vs –0,04 ±0,30 mm, p = 0,005). Progresja wymiaru DS również była większa u chorych z TxCAD w porównaniu z pacjentami bez stwierdzanej TxCAD (13,63 ±22,48% vs –1,40 ±10,01%, p < 0,001) oraz w porównaniu chorych z istotną oraz nieistotną TxCAD (27,19 ±26,24% vs 2,21 ±8,93%, p < 0,001). Obecność TxCAD wiązała się z istotnymi różnicami w wartościach parametrów QCA określających wymiary początkowych odcinków gałęzi przedniej zstępującej lewej tętnicy wieńcowej i prawej tętnicy wieńcowej, podczas gdy w przypadku istotnej postaci TxCAD różnice te stwierdzano również w środkowych i końcowych odcinkach naczyń. Wniosk i: Zmiany wymiaru MLD i DS związane były zarówno z rozpoznaniem TxCAD, jak i wystąpieniem niekorzystnych zdarzeń sercowych. Ocena parametrów QCA wydaje się dostarczać istotnych danych wskazujących na ciężką postać choroby, zależną od obecności zmian w końcowych odcinkach naczyń wieńcowych.